I нашто ж мне воля вольная,
Залатая, расхахольная? —
Цемняком пайду сьляпы я
На дарожкі крыжавыя!
Эх ты, доля мая,
Маю волю ўжо я!
I нашто школа з настаўнікам, —
Добра быць і неахайнікам:
Калі з кніжкі не даўчуся, —
У астрозе далаўчуся.
Эх ты, доля мая,
Маю школу ўжо я!
I нашто ж мне поля гонейкі,
З дабром клеці, коні, волікі?
Я магу жыць і «пашырэ»
У шырокай у Сібіры.
Эх ты, доля мая,
Землю маю ўжо я!
I нашто ж мне хата новая,
Сталы, лавы ўсё дубовыя?
Злыдні змогуць маю сілу, —
Як пан, лягу у магілу.
Эх ты, доля мая,
Хату маю ўжо я!..