Topielec

Topielec

W zwiewnych nurtach kostrzewy¹, na leśnej polanie,

Gdzie się las upodobnia łące niespodzianie²,

Leżą zwłoki wędrowca, zbędne sobie zwłoki.

Przewędrował świat cały z obłoków w obłoki,

Aż nagle w niecierpliwej zapragnął żałobie

Zwiedzić duchem na przełaj³ zieleń samą w sobie.

Wówczas demon zieleni wszechleśnym⁴ powiewem

Ogarnął go, gdy w drodze przystanął pod drzewem,

I wabił nieustannych rozkwitów pośpiechem,

I nęcił ust zdyszanych tajemnym bezśmiechem,

I czarował zniszczotą⁵ wonnych niedowcieleń,

I kusił coraz głębiej — w tę zieleń, w tę zieleń!

A on biegł wybrzeżami coraz innych światów,

Odczłowieczając duszę i oddech wśród kwiatów,

Aż zabrnął w takich jagód rozdzwonione dzbany,

W taką zamrocz⁶ paproci, w takich cisz kurhany⁷,

W taki bezświat zarośli, w taki bezbrzask⁸ głuchy,

W takich szumów ostatnie kędyś⁹ zawieruchy,

Że leży oto martwy w stu wiosen bezdeni¹⁰,

Cienisty, jak bór w borze — topielec zieleni.

Przypisy:

1. kostrzewa — roślina z rodziny wiechlinowatych, potocznie bywa określana jako wysoka trawa, biologia rozróżnia ok. 650 gatunków zasiedlających całą strefę umiarkowaną Ziemi i tworzących wspólnie rząd kostrzewy (łac. Festuca). Bolesław Leśmian pisząc o zwiewnych nurtach kostrzewy, wskazuje, że powierzchnia porośniętej kostrzewą łąki porusza się na wietrze w sposób przywodzący na myśl powierzchnię wody. [przypis edytorski]

2. niespodzianie — niespodziewanie. [przypis edytorski]

3. na przełaj — najkrótszą drogą. [przypis edytorski]

4. wszechleśny — obejmujący cały las. [przypis edytorski]

5. zniszczota — zniszczenie. [przypis edytorski]

6. zamrocz — mrok. [przypis edytorski]

7. kurhan — dawny grobowiec w formie wzgórza. [przypis edytorski]

8. bezbrzask (neol.) — ciemność. [przypis edytorski]

9. kędyś (daw.) — gdzieś. [przypis edytorski]

10. bezdeń — otchłań, przestrzeń bez dna. [przypis edytorski]