Pieśń I, 38 (Persicos odi, puer, apparatus...)

Autarkia1

Chłopcze, nie szukaj wśród późnej jesieni,

Czy się gdzie późna róża nie czerwieni,

Co mi po strojach, po perskim przepychu,

Gdy w sadzie piję wino, śniąc po cichu?

Lecz narwij mirtów2, masz ich pełno wszędzie.

W mirtowych wiankach do twarzy nam będzie,

Tobie, co w męża urastasz, chłopczyno,

I mnie staremu, co śnię, pijąc wino.

Przypisy:

1. autarkia — w filozofii greckiej samowystarczalność, poleganie tylko na sobie; sposób życia zalecany m.in. przez stoików. [przypis edytorski]

2. mirt — krzew śródziemnomorski o wonnych liściach; symbol miłości i męstwa. [przypis edytorski]