co spływa ku nam

listek łódeczka żółta opadający motyl

z dębu na czarnorole

teraz dokoła płoty i płoty

drewniane aureole

wieczorem księżycowy srebrnik

wichr1 węszy

jesienią bywa rzewniej

bo smutek gęstszy

bo znad bałtyku od mgieł włochata

skrzypi sośnina

i w naddniestrzańskich słyszysz winogradach

deszcz zacina

biły tarabany2 biły tarabany

dobyli surmacze głosu z surm3

tupotały pułki turkotały czołgi

u stóp gór

biły tarabany biły tarabany

kołysały łany jasnych ostrz

dudniły armaty tętnili ułani

wojsko szło

zaolzie4

spoza leśnych granicznych przesiek

w żelazie brązie

rąbek mapy nam wzeszedł

a to dobra nowina

choć słota skośna słota stroma

słota sina

choć listopad

i słomy chocholej mokry aromat

w drewnianych drewnianych płotach

za nami tylko lat dwudziestu ginący obłok

ten czas co spływa ku nam będzie inaczej

niemało znaczy

o mesjaniczna o zmartwychwstała

płowąś purpurą w oczy powiała

więc nowe horodło5

więc święty stefan6 bliżej

bratersko bór litewski będzie grał

i pomożemy błysną chrześcijańskie krzyże

jak dawniej z kijowskich soborów7 i ławr8

z katedry mińskiej

chłop czy kto inny z żołnierskich onuc

to u nas rycerz to u nas konung9

nie nazywajcie mi go sołdatem

bo jeśli idzie to na krucjatę

z mogił co gąszczem po polach broczą z mogił

z rąk co upadły jak żółty listek dębu

wyśniłaś się wyszłaś na drogi

choć sztandarów zetlały strzępy

o matczyna

z jałowcowych gęstwin

co splątały się jak strumyczki krwi w zawiły ścieg

daj nam drugi wiek jagielloński zwycięski

złoty czas wielkiego pokoju wiek

Przypisy:

1. wichr — popr.: wicher. [przypis edytorski]

2. taraban — duży, podłużny bęben używany w tureckich kapelach janczarskich. Używano go także w dawnym wojsku polskim. [przypis edytorski]

3. surma — drewniany lub z kości słoniowej instrument dęty, pochodzenia azjatyckiego, używany w dawnym wojsku. [przypis edytorski]

4. Zaolzie — sporna część (z Czechosłowacją) Śląska Cieszyńskiego na zachód od Olzy. Nazwę zaczęto stosować od lat dwudziestych XX w. [przypis edytorski]

5. Horodło — wieś w Polsce położona w województwie lubelskim na lewym brzegu Bugu. 2 października 1413 r. w Horodle pomiędzy Polską a Litwą została zawarta unia horodelska potwierdzająca wspólną politykę obu państw. [przypis edytorski]

6. Święty Stefan — Stefan I Święty, z dyn. Arpadów, ur. ok. 975, zm. 15 VIII 1038, książę Węgier od 997, król od 1001. [przypis edytorski]

7. sobór — w Kościele prawosławnym nazwa katedry. [przypis edytorski]

8. ławra — duży klasztor prawosławny. [przypis edytorski]

9. konung — (z isl. konungur, poprawnie kóngur) sprawujący władzę lub namiestnik. [przypis edytorski]