Piosenka1 batalionu szturmowego „Parasol2”
Pałacyk Michla3, Żytnia, Wola —
bronią jej chłopcy od „Parasola”,
choć na „tygrysy4” mają visy5,
to warszawiacy — fajne urwisy.
Hej, tralala!
Czuwaj, wiaro, i wytężaj słuch,
tęż swój młody duch,
pracując za dwóch! Hej!
Czuwaj, wiaro, i wytężaj słuch,
tęż swój młody duch,
jak stal!
Każdy chłopak chce być ranny,
sanitariuszki są śliczne panny
i gdy cię kula trafi jaka,
poprosisz pannę — da ci buziaka.
Hej, tralala!
Czuwaj, wiaro...
Nasze dowództwo jest morowe,
w pierwszej linii nadstawia głowę,
a najmorowszy przełożony
to jest nasz Wacuś w głowę raniony.
Hej, tralala!
Czuwaj, wiaro...
Wiara się bije, wiecznie śpiewa,
Niemcy się dziwią, krew ich zalewa,
różnych sposobów się imają6,
co chwila szafę7 nam posuwają.
Hej, tralala!
Czuwaj, wiaro...
Lecz na nic szafy i granaty,
za każdym razem dostają baty
i co dzień się przybliża chwila,
że zwyciężymy — i do cywila.
Przypisy:
2. Parasol — batalion Armii Krajowej, złożony przede wszystkim z harcerzy należących do Szarych Szeregów, biorący udział w Powstaniu Warszawskim; należał do zgrupowania Radosław, a walki toczył na Woli, na Starym Mieście, na Czerniakowie i na Mokotowie. [przypis edytorski]
3. pałacyk Michla — właśc. pałacyk Michlera, jednopiętrowy secesyjny budynek, który znajdował się w Warszawie przy ul. Wolskiej; 5 sierpnia 1944 toczyły się o niego ciężkie walki. [przypis edytorski]
4. Tygrys — Panzerkampfwagen VI Tiger, SdKfz 181, model niemieckiego czołgu ciężkiego, produkowany od 1942 roku. [przypis edytorski]
5. Vis — model pistoletu, produkowany w Polsce od r. 1936. [przypis edytorski]
6. imać (daw.) — chwytać. [przypis edytorski]
7. szafa — potoczna nazwa niemieckiej wyrzutni rakietowej Nebelwerfer z czasów II wojny światowej. [przypis edytorski]