Lwy

Lwy

Dwa cielska, krwią ociekłe, pod pustynną spieką:

Lwy, w miłosnych zapasach piersią o pierś wsparte;

Dwa cielska, kłów białością wzajem w siebie wżarte,

Drgające pod skier żarnych¹ złotopłynną rzeką.

Opodal — świecąc w słońcu otwartą paszczęką,

Lwica gibkie swe ciało powoli rozpręża

I krew wietrząc ruchami leniwego węża,

Śledzi przebieg tej walki przymkniętą powieką.

I cisza... w skwarnej dżungli, w ziół gęstym sitowiu,

Dziko chrapiąc, zwycięzca otrząsł krwawą grzywę

I leżącej na bujnym wonnych traw wezgłowiu

W topazowych źrenicach niesie skry pieściwe,

A ona, gnąc lubieżnie ciemnopłowe krzyże,

Z obroczonej mu piersi krwawą farbę liże.

Przypisy:

1. żarny (daw.) — gorący. [przypis edytorski]