Nimfa

Sącząc wodę z warkoczy, z łóz¹ nadbrzeżnych wstaje

I w brzóz idzie uśpione, białopienne gaje,

Lotną stopą z ziół rośnych² chłodne krople strąca,

Wstecz rozkosznie podana pod falą miesiąca³.

Biódr⁴ nagość otuliwszy w mgielny zwój puszysty,

Ku gwiazdom ócz⁵ ciekawych zwraca ametysty.

Cała w przędzy srebrzystej rozwłóczonych cieni,

Gra na siatce drgających, miesięcznych promieni.

Jasnych dźwięków różaniec — wszystkie szmerne gwary

Drżą na strunach tej śpiewnej, miesięcznej cytary⁶...

A w gaju białopiennym, pod tych dźwięków mocą

Jakieś białe sny wstają, bielą ciał migocą —

I białe rozkwitają na opalu wodach

Wszystkie nimfy, uśpione w helleńskich⁷ ogrodach.

Przypisy:

1. łoza (daw.) — wierzba szara; krzew z rodziny wierzbowatych. [przypis edytorski]

2. rośny (daw.) — pokryty rosą. [przypis edytorski]

3. miesiąc (daw.) — księżyc; miesięczny: księżycowy. [przypis edytorski]

4. biódr — dziś popr.: bioder. [przypis edytorski]

5. ócz (daw.) — dziś popr.: oczu. [przypis edytorski]

6. cytara — starożytny instrument podobny do liry. [przypis redakcyjny]

7. helleńskich — greckich. [przypis redakcyjny]