Sonet IV
O wojnie naszej, którą wiedziemy z szatanem, światem i ciałem
Pokój — szczęśliwość; ale bojowanie
Byt nasz podniebny1: on srogi ciemności
Hetman2 i świata łakome marności
O nasze pilno czynią3 zepsowanie.
Nie dosyć na tym, o nasz możny Panie!
Ten nasz dom4 — ciało —, dla5 zbiegłych lubości6
Niebacznie7 zajźrząc8 duchowi zwierzchności,
Upaść na wieki żądać nie przestanie.
Cóż będę czynił w tak straszliwym boju,
Wątły, niebaczny, rozdwojony w sobie?
Królu powszechny, prawdziwy pokoju
Zbawienia mego, jest nadzieja w tobie9!
Ty mnie przy sobie postaw, a prześpiecznie10
Będę wojował i wygram statecznie11!
Przypisy:
1. podniebny — tu: dziejący się pod niebem, a więc na ziemi. [przypis edytorski]
2. srogi ciemności hetman — szatan. [przypis redakcyjny]
3. pilno czynią — usilnie starają się. [przypis edytorski]
4. dom — metafora ciała jako domu była popularna w liryce staropolskiej. [przypis edytorski]
5. dla (daw.) — tu: z powodu. [przypis edytorski]
6. zbiegłe lubości — przemijające przyjemności. [przypis edytorski]
7. niebacznie (daw.) — nieostrożnie. [przypis edytorski]
8. zajźrzeć a. zaźrzeć (daw.) — zazdrościć. [przypis redakcyjny]
9. Królu powszechny, prawdziwy pokoju Zbawienia mego, jest nadzieja w tobie — możliwy jest również inny podział składniowy: Królu powszechny, prawdziwy pokoju, zbawienia mego jest nadzieja w Tobie. [przypis edytorski]
10. prześpiecznie (daw.) — bezpiecznie. [przypis redakcyjny]
11. statecznie (daw.) — pewnie. [przypis edytorski]