Smutek

Smutek

...Że świat czarów wiosennych był ci obcym wszystek,

A cud jasnej miłości wydawał się grzechem,

Że przenigdy w twej duszy nie odbił się echem

Dźwięk formingi¹ orfejskiej² i pieśni fletnistek,

Ani w wieczór pogodny, szkarłatem zórz cichy,

Nie nęciły cię w Pierii³ różane kielichy — —

Będziesz sama, gdy przetnie dłoń Parki okrutna

Wstęgę życia i w nicość marzenia twe spłyną,

Boś milczeniem spowita, samotna i smutna,

Nie odczuła w tym świecie poezji, dziewczyno!

Przypisy:

1. forminga — kitara (a. cytara), podobny do liry starogrecki instrument strunowy szarpany. [przypis edytorski]

2. orfejski — właściwy Orfeuszowi; Orfeusz (mit. gr.): syn boga Apollina i muzy Kalliope, pochodzący z Tracji muzyk, poeta i pieśniarz, który śpiewem swoim poskramiał dzikie zwierzęta i ożywiał martwe przedmioty; sławny z tego, że zszedł do Hadesu po swą zmarłą żonę Eurydykę i oczarował swoim śpiewem władcę krainy zmarłych, jego imię wiąże się nie tylko z siłą oddziaływania piękna i artyzmu, ale również z kultem orfickim i wiarą w metempsychozę. [przypis edytorski]

3. Pieria — kraina w staroż. Grecji (właśc. w Macedonii), położona na płn. od Olimpu, między Morzem Egejskim a Masywem Olimpijskim; w mit. gr.: siedziba Muz. [przypis edytorski]