Rocznica

O, siostro, ujmij dzban z palonej gliny

I wiedź mnie wespół. Tyś nie zapomniała,

Co, powtarzając kornie, snuły wargi.

To dzisiaj siedem pór letnich przewiało,

Kiedy, czerpiący ze studni, zmilkliśmy:

Jednego dnia nam umarł oblubieniec.

Pozwól, ze strugi, kędy dwie topole

Pospołu¹ z jodłą stoją nad łęgami,

Dzbanem z palonej gliny dźwigać wodę.

Przypisy:

1. pospołu (przest.) — wspólnie. [przypis edytorski]