Што за шчасьце, што за доля,
Мой Божа!
Ані хаткі, ані поля,
Ні збожжа!..
Па чужых кутах бадзяцца
Век трэба,
I гавець, і адгаўляцца
Бяз хлеба,
Гінуць сілы над чужою
Работай.
Заліваесься сьлязою
З ахвотай.
Ці тут п'яўкі, ці тут людзі —
Хто зьведаў? —
Адно ўнуку сохнуць грудзі,
Як дзеду.
Жывеш, мучысься бяз толку,
Бяз волі,
Хоць жывы лезь у дамоўку
Зь нядолі.
Пайду к пушчы загукаю
Да зоркаў,
Як мне ў бедным родным краю
Жыць горка…
Што за шчасьце, што за доля,
Мой Божа!
Ані хаткі, ані поля,
Ні збожжа…