Leopold Infeld – polski fizyk teoretyk zajmujący się głównie klasyczną teorią pola, w tym ogólną teorią względności i klasyczną elektrodynamiką. Wieloletni współpracownik Alberta Einsteina – w fizyce, popularyzacji tej nauki i jej historii – oraz jego biograf. Infeld publikował także z noblistą Maksem Bornem i sam był nominowany do Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki. Profesor uniwersytetów w Toronto i w Warszawie, członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk i prezes Polskiego Towarzystwa Fizycznego (1955–1957). Infeld był również działaczem politycznym, zwłaszcza antywojennym – jako członek Światowej Rady Pokoju i sygnatariusz Manifestu Russella-Einsteina z 1955. Sprzeciwiał się również cenzurze w socjalistycznej Polsce.
