— 209 —
privillegiato w kosciele katedralnym die septima februarij millesimi sex-
centesimi sexagesimi septimi. Poniewaz suficienter wszystkie urady
Rzeczypospolitey et desideria woiewodztwa naszego w przesz*ych inst-
rukcyach wyratone, tedy jch т. рр. pos*owie do nich stosowac sie у
опе promowowac powinni bed}, ktore wszystkie teraz sie reassumui4 у
jch т. рапот posrom teraznieyszym insimul z teraz namowionemi ипа-
nimiter zalecai4 sie. А йе teraz novus а prawie fatalis casus woiewodzt-
ни naszemu accmsit przez odbietenie woyska z stanowiska а nastepnie
Tatarow, tedy tet nowe musiaty accedere utrapionego woiewodztwa
rationes. Seym dwuniedzielny, poniewat multas in se complectitur
materias, у tak krotki czas namowie оКо1о catosci Rzeczypospo-
litey у obrony iey sufficere niemote, tedy sie jch т. рр. postowie
ad necessitatem Reipublicae sk*aniac bed}, aby w szesciniedzielny
obrocony by*, iednak па prolongacn, aby sie daley szesci niedziel
ciwn4C miar, wedle prawa niepozwol*. А йе per negligentiam jch
т. рр. hetmuow, te woysko bez wszelkiey ordynatiey zasta*o па
stanowiskach, 0d jch mosciow porzucone, а potem przez niepr-
zyiaciela rozproszone, przyczyn} zguby desolatiey у tak wielu zab-
ranych chrzescian w niewol4 poganska, jch т. рр. pos*owie ante
omnia instabunt у па nic niepozwalq, ай wprzod constitucya stanie,
aby jch т. рр. hetmani in futurum (salvis modernis) dotywotni
niebyli, tylko od seymu do seymu od Rzeczypospolitey per plura-
litatem votorum obrani, а teraz nihilominus urgebunt jch т. рр.
pos*owie, ut Respublica inquirat z jch mosciow, czemu, maiw woy-
sko proporcionalne si*om. nieprzyiacielskim, przywiedli ad tantem
ruinam nietylko nasze woiewodztwo ale у insze per еипйет malam
dispositionem, йе jch т. рр. hetmani pami woysko porzucili, ad
exemplum jch mosciow рр. rotmistrze, porucznicy chor@owie у
7ielka liczba towarzystwa z pod chorwwie dla swoich wczaSow
yyiechali, tak йе ledwo porowica woyska in statijs zostawata, tedy
jch т. рр. postowie omnino instabunt, aby wszyscy absentes od
zastug od*dzeni byli, lubo graviores poenas meruerant, aieby told
w skarbie Rzeczypospolitey zostawa*, а raczey tych wykupowano,
Арх. ОГО•ЗАП. Ч. 11 Т. 2.
14