— 277—

arendatorij aby nas па ziazdach nie mieszali у seymikow rwac• ро-

testatem nie mieli, ani sami przez sie, ani per substitutas personas:

satius te а loco consiliorum absentowac sie beda, у w nasze consilia

wrywac sie zaniechai4, bo у dawny zwyczw oblinuit, aby hospes ab

hospite tutus, у ten, ktory nowo wnidzie et opes aquirit, antiquo pat-

riote et haeredi nie byr molestus, у tak przykro et acerrime w nasze

noscendo se ipsum nie wrywar sie postponendo nos patryotas consilia,

а zwtaszcza йе asperius nihil est humili сит fundit in altum. Doszto

nas wiedziec in medio cursu ziazdu, ze przeciwko једо Кт. тс. р.

naszego mi*osciwego electiey zasz*y protestacie, providebit tedy

Respublica, aby z ukontentowaniem protestantium, te protestaci4

eliminowano у teby ci jch тс.: ktorzy olim једо Кт. тс. р. naszego

mitosciwego ratione injuriarum processowali, ucontentowani in toto zo-

stali па przyszry, da Вод, day Войе szczesliwym, једо kr. тс. koronatiey

seyiie. Seymik albo ziazd w korczynie woiewodztw Ma*opolskich

barzo potrzebny ad conferentiam de Republica reassumatur. Akta woie-

wodztw ukrainskich ruskich, w metryke ingrossowane, aby swego mieli

metrykanta, ktorego lubo ј. тс. р. canclerz koronny poda, lubo tet sa-

mi до podamy. Urzednicy ziemscy ieteli by do roku intermississent kiedy

*dzic roki zemskie tedy xi#e једо тс. р. woiwoda Wo*ynski pro vacanti

absentiam judidis subjudicet, notarijs terrestris censebit, а dowiedziaw-

szy sie pewnie cuius injuria to sie staro, wyda swoie па electi} jure

innodati universa*y. 0rdinatia Zamoyska aby iut amplius nie trud-

пиа Rzeczypospolitey, zlecamy jch тс. рапот postom naszym, аЬу

sie еа in barte ad majorem sensum et consensum Rzeczypospolitey

stosowa•li. W sprawie jasnie wielmotnego Lubomirskiego, marszatka

wielkiego у hetmana koronnego, optime db Republica meritissimi

herois, potal sie Войе, па seymie Води у ludziom, przemierz*e

stane*o judicatum, со у sama constitucia electiey krola једо mosci

testata est, zaczym in similibus jeteli by kto ех avibus patriae

insimularet у do seymowego przyszro S4du, krolowi panowie nasi,

aby przy tych sadach nie bywali, ktorych powinnosc iest, aby do-

leant, quocies coguntur esse feroces. Statut, ktorym sie woiewod-