Авторы. На польском «A» Страница №94

Anatolij Marczenko – rosyjski pisarz, dysydent, pośmiertnie laureat, wraz z Nelsonem Mandelą, pierwszej Nagrody Sacharowa w 1988 roku.

Anatolij Borisowicz Marienhof – rosyjski poeta, prozaik i dramatopisarz. Jeden z głównych przedstawicieli imażynizmu. Napisał jedyną powieść imażynistyczną – Cynicy.

  • Год рождения

Anatolij Moszkowski – pisarz radziecki. W Polsce wydano następujące książki dla młodzieży jego autorstwa, przetłumaczone na język polski m.in. przez Elżbietę Wassongową: Przylądek delfinów, Lawina, Moja rzeka Angara, Twoja Antarktyda.

  • Год рождения

Anatolij Najman – rosyjski poeta, tłumacz, eseista, prozaik i autor pamiętników.

  • Год рождения

Anatolij Dmitriewicz Papanow – radziecki aktor teatralny, filmowy i głosowy.

Anatolij Ignatjewicz Pristawkin – rosyjski pisarz. Autor powieści o trudnych losach dzieci osieroconych przez wojnę, których źródłem była najczęściej jego własna biografia.

  • Год рождения

Anatolij Izrailewicz Rieznikow – radziecki reżyser filmów animowanych. Zasłużony Działacz Sztuk Federacji Rosyjskiej (2012). Jeden z twórców „komiksowych” kreskówek w telewizji. Wiele filmów stworzył na bazie swoich starych komiksów. Najbardziej znane: Dom dla lamparta (1979), Klaksa (1980), parodia westernu Raz kowboj, dwa kowboj (1981).

Anatolij Naumowicz Rybakow – rosyjski pisarz. Autor utworów dla młodzieży i dokumentujących okres represji stalinowskich.

  • Год рождения

Anatolij Eduardowicz Sierdiukow – rosyjski ekonomista, prawnik, przedsiębiorca, działacz państwowy, polityk, w latach 2007–2012 minister obrony Rosji.

Anatolij Bolesławowicz Smulewicz – radziecki i rosyjski lekarz psychiatra, doktor nauk medycznych, profesor, członek rzeczywisty Rosyjskiej Akademii Nauk Medycznych, członek Prezydium Rosyjskiego Towarzystwa Psychiatrów, uhonorowy tytułem „Zasłużony Działacz Nauki Federacji Rosyjskiej”. W sferze jego zainteresowań badawczych leżą przede wszystkim psychozy endogenne: schizofrenia i zaburzenia depresyjne, w tym depresja maskowana. Zdaniem Jurija Sawenka, Smulewicz przekształcił naukę Andrieja Snieżniewskiego o schizofrenii w sposób represjonowania dysydentów i stał się głównym ideologiem niezmiernie szerokiego rozpoznawania schizofrenii pełzającej.