August Friedrich Kellner – niemiecki socjaldemokrata, inspektor sprawiedliwości i autor wspomnień pisanych w tajemnicy w czasach III Rzeszy. Po zakończeniu wojny tak uzasadnił ich powstanie:
„Nie mogłem walczyć z nazistami w tamtych czasach, ponieważ mieli moc, aby uciszyć mój głos, więc zdecydowałem się walczyć z nimi w przyszłości. Chciałem dać przyszłym pokoleniom broń przed ponownym wzrostem takiego zła. Moja relacja naocznego świadka powinna była opisać barbarzyńskie czyny, a także ukazać sposób, jak można było je zatrzymać.”
Friedrich Ludwig „Fritz” Bauer – niemiecki matematyk, pionier informatyki i profesor Politechniki Monachijskiej. W latach 50. XX wieku zbudował kilka maszyn szyfrujących oraz opracował i opatentował liniową strukturę danych zwaną stosem. Twórca terminu inżynieria oprogramowania. Jest autorem jednej z podstawowych prac dotyczących kryptologii.
Friedrich List – niemiecki XIX-wieczny ekonomista, założyciel niemieckiej ekonomii politycznej, zwolennik protekcjonizmu. Jego prace stały się podstawą rozwinięcia szkoły ekonomii amerykańskiej zwanej też „System Narodowy”. Jest uznawany za jednego z czołowych prekursorów niemieckiej szkoły ekonomii, europejskiego myśliciela którego idee zjednoczonej Europy oraz prace stanowiły podstawy kształtowania się rozwoju Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej.
Friedrich Maximilian von Klinger − niemiecki poeta i dramaturg. Jego dramat Sturm und Drang dał początek nazwie nurtu literackiego w literaturze niemieckiej o tej samej nazwie.
Friedrich Meinecke – niemiecki historyk, jeden z założycieli Wolnego Uniwersytetu Berlińskiego.
Studiował w Berlinie germanistykę i historię. Doktorat zdobył w 1886. Od 1893 redagował znane czasopismo naukowe „Historische Zeitschrift”. W 1909 zakładał „Burschenschaftliche Historische Kommission” ob. „Gesellschaft für burschenschaftliche Geschichtsforschung” – towarzystwo zajmujące się dziejami organizacji studenckich w Niemczech.
Friedrich Wilhelm Nietzsche – niemiecki filozof, filolog klasyczny, prozaik i poeta, jeden z założycieli filozofii życia w Niemczech. Kategorią centralną filozofii Nietzschego jest filozofia życia, ujmowanie rzeczywistości, a więc także człowieka, jako życia. Prowadzi to do zanegowania istnienia ukrytego sensu i układu świata – esencji, rzeczywistość staje się wobec tego chaosem. Konsekwencję tego stanowi radykalna krytyka chrześcijaństwa oraz współczesnej autorowi zachodniej kultury, jako opartych na tym złudzeniu. Podejście Nietzschego do religii i moralności cechował ateizm, psychologizm i historyzm; uważał je za wytwory ludzkie obarczone błędem zamiany przyczyny i skutku. Istotny u niego był także szacunek wobec wartości obecnych w antycznej kulturze greckiej, wraz z postulatem powrotu do niej.
