Giovanni Botero – włoski jezuita, historyk i pisarz polityczny epoki kontrreformacji. Autor geografii powszechnej, w której znalazł się pierwszy opis statystyczny Polski. Giovanni Botero w swej książce Della Ragion di Stato z 1589 roku, w której pojawia się po raz pierwszy wyrażenie: "racja stanu", które na grunt francuski przejmie Cardin Le Bret (1558-1665).
Giovanni della Casa – włoski duchowny katolicki, arcybiskup Benewentu, inkwizytor, dyplomata, znawca prawideł etykiety dworskiej, pisarz i poeta. Jego najbardziej znanym dziełem, jest Il Galateo overo de’ costumi (1558), pierwszy, niezwykle popularny podręcznik dobrych manier.
Giovanni Gentile – obok Benedetta Crocego najwybitniejszy filozof neoidealizmu włoskiego, twórca idealizmu aktualnego. Prowadził rozległą działalność społeczną i naukową, był pedagogiem, historykiem, propagatorem kultury włoskiej, wydawcą, ministrem edukacji w rządzie Mussoliniego. Idealizm aktualny stanowił filozoficzną podbudowę faszyzmu. Głosił, że podział na podmiot i przedmiot jest jedynie konstruktem umysłu i że „duch jest czystym aktem” objawiającym się w procesie edukacji.
Giovanni Morelli, włoski historyk i krytyk sztuki. Twórca metody atrybucji dzieł sztuki poprzez analizę detali, charakterystycznych dla twórczości danego artysty. Był również jednym z inicjatorów ochrony dzieł sztuki.
