Abu al-Hassan Ali ibn Muhammad ibn Muhammad lub Ali 'Izz al-Dīn ibn al-Athīr al-Jazari, arab. عزالدین ابن – arabski bądź kurdyjski historyk z przełomu XII i XIII wieku. Autor kilku bardzo cennych prac historycznych. Potocznie znany pod skróconym nazwiskiem Ibn al-Asir lub al-Athir.
Ibn Chaldun, arab. ابن خلدون – arabski filozof, historyk, prekursor socjologii, politologii i ekonomii. Jego dzieła wywarły duży wpływ na średniowieczną kulturę.
Ismail ibn Umar ibn Kathir – urodził się w 1301 roku w Bosrze w Syrii. Po śmierci ojca, ibn Kathir, wówczas siedmiolatek, wyjechał ze starszym bratem do Damaszku na nauki. Jego nauczycielami byli Ibn Aszghina, Al-Amadi, Ibn Asakir i inni. Największym autorytetem dla Ibn Kathira był jednak Ibn Tajmijja. Ibn Kathir był dobrym uczniem, jego ulubionymi przedmiotami były egzegeza Koranu i historia. W późniejszym okresie został imamem głównego meczetu w Damaszku. Należał do szafi'ickiej szkoły prawa.
Ibn Tufajl, w pełnym brzmieniu Abu Bakr Muhammad ibn Abd al-Malik ibn Muhammad ibn Tufajl al-Kajsi al-Andalusi, ar. أبو بكر محمد بن عبد الملك بن محمد بن طفيل القيسي الأندلسي, łac. Abubacer – arabski andaluzyjski filozof muzułmański, matematyk, poeta, lekarz i astronom.