José Tolentino Calaça de Mendonça – portugalski duchowny rzymskokatolicki, poeta, doktor nauk teologicznych specjalizujący się w dziedzinie teologii biblijnej, Archiwista i Bibliotekarz Świętego Kościoła Rzymskiego w latach 2018–2022, kardynał diakon od 2019, prefekt Dykasterii ds. Kultury i Edukacji od 2022.
Jose Toribio Medina Zavala, chilijski historyk, pisarz, dyplomata i bibliograf, w 1891 burmistrz Santiago, stracił urząd po samobójstwie prezydenta Jose Manuela Balmacedy, którego poparł w wojnie domowej, po czym udał się na emigrację (1891-1895). Medina był autorem prac z dziejów Ameryki Łacińskiej oraz bibliografii Biblioteca Hispanoamericana 1493-1810.
Josef Albo – żydowski uczony urodzony w Hiszpanii. Jego najważniejszym dziełem jest sefer ha-ikkarim, które jest próbą usystematyzowania myśli żydowskiej. Był przeciwnikiem dogmatyzmu w religii, z czego później korzystał Mojżesz Mendelssohn. Pryncypia wiary żydowskiej ograniczył do trzech: do wiary w Boga, w objawienie i w Boską sprawiedliwość. Był z jednym z uczestników dysputy między Żydami a chrześcijanami w Tortosie.
Josef Dobrovský – czeski filolog, językoznawca, ksiądz i slawista. Przyczynił się do powstania czeskiego odrodzenia narodowego. Jego działalność wywarła wpływ na slawistykę rosyjską (panslawizm) i austriacką (austroslawizm). Recenzował Słownik języka polskiego (1807–1814) Samuela Lindego.
