Johann Gottfried von Herder – niemiecki filozof, pastor i pisarz, którego poglądy wpłynęły znacząco na późniejszy rozwój idei narodu oraz filozofii i historii kultury. Był jednym z klasyków weimarskich.
Johann Gottfried Seume – niemiecki pisarz i poeta, znany przede wszystkim jako autor Spaziergang nach Syrakus im Jahre 1802. Mimo że Seume nie był pierwszym autorem opisującym przeżycia z podróży, to jego opis stał się wzorem dla innych autorów XIX-wiecznych np. Levina Schückinga, a nawet XX- wiecznych takich jak Otto Juliusa Bierbauma i Friedricha Christiana Deliusa.
Johann Gottlieb Heineccius – niemiecki prawnik, profesor na Uniwersytecie Viadrina we Frankfurcie nad Odrą, autor wielu publikacji – dysertacji, oracji i programów.
Johann Gustav Bernhard Droysen – niemiecki historyk, prekursor tzw. pruskiej szkoły historycznej, twórca określenia „epoka hellenistyczna”.
Urodził się w Trzebiatowie. Uczęszczał do gimnazjum w Szczecinie, a następnie studiował na Uniwersytecie w Berlinie. W roku 1833 uzyskał na tym uniwersytecie tytuł privatdozent, a w 1835 profesora. W swojej pracy zajmował się głównie historią starożytną, a w szczególności okresem panowania Aleksandra Wielkiego i późniejszym. Właśnie w pracach na temat tego okresu po raz pierwszy użył określenia epoka hellenistyczna.
Johann Heermann – śląski poeta i pisarz, pastor ewangelicki, krzewiciel reformacji na Śląsku i w Wielkopolsce, jeden z najwybitniejszych literatów XVII wieku, twórca „pierwszej śląskiej szkoły poetyckiej”, nazwany „Śląskim Hiobem” lub „Piewcą z Chobieni”. Pisał w językach: łacińskim i niemieckim. Autor licznych hymnów religijnych, które do dzisiaj są śpiewane w kościołach ewangelickich.
Johann Heinrich Friedrich Link – niemiecki przyrodnik i botanik; nauczyciel akademicki związany z uniwersytetami w Getyndze, Rostocku, Wrocławiu i Berlinie, założyciel Ogrodu Botanicznego we Wrocławiu.
