Nuruddin Farah – somalijski powieściopisarz zajmujący się zwłaszcza tematem wyzwolenia kobiet w postkolonialnej Somalii. Urodził się, gdy Baidoa była w wyniku drugiej wojny światowej czasowo pod kontrolą brytyjską, a nie włoską. Jego ojciec był kupcem, a matka poetką. Chodził do szkoły w Kallafo, w Ogadenie, i uczył się tam języków: angielskiego, arabskiego i amharskiego. W 1963 roku, trzy lata po uzyskaniu przez Somalię niepodległości, gdy wybuchły poważne starcia graniczne z Etiopią, Farah musiał opuścić rodzinny Ogaden. Studiował literaturę i filozofię na Uniwersytecie Pendżabu w Chandigarh w Indiach. Po powrocie został nauczycielem w Mogadiszu.
