Wacław Berent ps. Władysław Rawicz, używał także kryptonimów S.A.M. oraz W.B. – polski powieściopisarz i tłumacz okresu modernizmu, główny przedstawiciel realizmu w literaturze Młodej Polski.
Wacław Gąsiorowski, ps. Wiesław Sclavus, Jan Mieroszewicz – polski powieściopisarz, dziennikarz, publicysta, a także scenarzysta, działacz polonijny i niepodległościowy. W 1900 wydawca i redaktor periodyku „Strumień”, w latach 1921–1930 redaktor czasopism polonijnych w Stanach Zjednoczonych, autor powieści historycznych nawiązujących głównie do Epopei Napoleońskiej i powstania listopadowego i o akcentach publicystycznych, dramatów i licznych reportaży.
Wacław Lipiński, Wjaczesław Łypynski – ukraiński polityk polskiego pochodzenia, historyk, socjolog, publicysta, teoretyk i czołowy przedstawiciel ukraińskiego konserwatyzmu.
Wacław Potocki lub Wacław Grad-Potocki – sędzia skarbowy, podstarości biecki i sędzia grodzki biecki, podczaszy krakowski (1678–1685), jeden z głównych twórców barokowych w Polsce, poeta, epik, satyryk i moralista.
Wacław Kajetan Sieroszewski, ps. „Wacław Sirko” – polski działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, pisarz, tworzący na pograniczu czterech epok: pozytywizmu, Młodej Polski, dwudziestolecia międzywojennego oraz współczesności, zesłaniec na Syberię, podróżnik, badacz, etnograf Syberii i działacz niepodległościowy, poseł III kadencji i senator IV kadencji w II RP.
Wacław Wacławowicz Worowski, ros. Вацлав Вацлавович Воровский, ps. „П. Орловский”, „Шварц”, „Жозефина”, „Фавн” – rosyjski rewolucjonista i publicysta, bolszewik, krytyk literacki i dyplomata.
Wacław Zagórski ps. „Daniel”, „Lech”, „Lech Grzybowski” – dziennikarz, żołnierz Armii Krajowej, w powstaniu warszawskim, dowódca batalionu Lecha Grzybowskiego w Zgrupowaniu „Chrobry II”. Po wojnie działacz Polskiej Partii Socjalistycznej na emigracji, redaktor pisma „Tydzień Polski” w Londynie, działacz kombatancki i autor publikowanych wspomnień.
