Adźita Keśakambali – żyjący w VI w. p.n.e. filozof indyjski, uznawany za jednego z pierwszych znanych głosicieli indyjskiego materializmu. Był jednym z sześciu oponentów nauk Buddy Śakiamuniego. Podobnie jak teksty lokajaty, jego nauczania nie przetrwały, z wyjątkiem rozproszonych źródeł spisanych przez jego przeciwników w celu ich obalenia. Członków tradycji Adźita Keśakambali określa się terminem keśambalinowie.
Aelianus Tacticus – grecki pisarz z II wieku, piszący o sztuce wojennej. Aelianus, mieszkający w Rzymie, był autorem rozprawy Τaκτικη Өєωρίa, prawdopodobnie napisanej w 106 n.e., która wpłynęła na bizantyńską i muzułmańską sztukę wojenną, a także na sztukę wojenną szesnastowiecznej Europy. Praca Aelianusa zawiera wiele informacji o taktyce macedońskiej falangi.
Afanasij Afanasjewicz Fet – rosyjski poeta. Jeden z prekursorów poezji symbolistycznej. Pozostając w opozycji estetycznej do nurtu tzw. poezji obywatelskiej unikał w liryce motywów społeczno-politycznych, tematem wierszy czyniąc przyrodę, stany uczuciowe.
Afanasij Nikitin – kupiec rosyjski z Tweru. Jeden z pierwszych podróżników, którzy dotarli do Indii i udokumentowali to. Swoje obserwacje opisał w dziele pt. "Wędrówka za trzy morza". W swoim dziele opisuje swą sześcioletnią podróż po takich obszarach jak Persja, basen Morza Arabskiego oraz Indie.
Afrikan Aleksandrowicz Spir – rosyjski filozof, neokantysta, piszący w języku niemieckim i francuskim. Jego praca Denken und Wirklichkeit wywarła istotny wpływ na twórczość Friedricha Nietzschego.
