Karl Bernhardi – niemiecki polityk. Od 1848 roku był posłem do Parlamentu Frankfurckiego, a od 1867 posłem do północnoniemieckiego Reichstagu oraz deputowanym do Pruskiej Izby Reprezentantów.
Karl Dedecius – niemiecki tłumacz i popularyzator literatury polskiej i rosyjskiej. Zajmował się także eseistyką i teorią przekładu, publikował w prasie oraz wykładał na uczelniach.
Karl Eduard von Holtei – niemiecki poeta romantyczny, pisarz, aktor i reżyser teatralny. Uważany za najbardziej barwną postać kulturalną XIX-wiecznego Dolnego Śląska.
Karl Egon Ebert – poeta niemiecko-czeski, autor utworów poetyckich i dramatycznych.
Jego ojciec, Michael Ebert, pochodzący z Fürstenbergu, rezydujący w Czechach, pełnił ważne funkcje państwowe.
K. E. Ebert w 1848 zaangażował się politycznie jako zwolennik współpracy literatów czeskich i niemieckich.
Dorobek literacki poety obejmował łącznie 7 tomów wydanych w 1877 w Pradze. Do wierszy "Pierwszy fiołek" i "Reiselied" muzykę napisał Felix Mendelssohn-Bartholdy.
Karl Adolph Gjellerup, ps. Epigonos – duński poeta, dramaturg i powieściopisarz, piszący zarówno w języku duńskim, jak i niemieckim. Przedstawiciel tzw. przełomu modernistycznego, naturalista, dekadent oraz autor przesiąkniętych pesymizmem i filozofią Schopenhauera powieści psychologicznych, znany zwłaszcza dzięki książce Młyn na wzgórzu. Laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 1917. Z uzasadnienia komisji noblowskiej, otrzymał ją za różnorodną twórczość poetycką i wzniosłe ideały.
