Mychajło Semenko, ukr. Миха́йло Семе́нко – ukraiński poeta. Główny przedstawiciel ukraińskiego futuryzmu, czyli quero-futuryzmu. Założyciel futurystycznych ugrupowań literackich Aspanfut, Komunkult, Nowa heneracija (1927-1931). Redaktor kilku almanachów oraz czasopisma „Nowa heneracija”. Uprawiał głównie lirykę urbanistyczną. Został rozstrzelany pod zarzutem próby obalenia władzy sowieckiej.
Mychajło Panasowycz Stelmach (ukr. Михайло Панасович Стельмах, ur. 11 maja?/24 maja 1912 we wsi Diakiwcy w obwodzie winnickim, zm. 27 września 1983 w Kijowie) – ukraiński pisarz.
Mychajło Tuhan-Baranowski, Mychajło Tugan-Baranowski (ukr. Михайло Туган-Барановський; – ukraiński ekonomista, historyk gospodarki, działacz społeczny i polityk. Sekretarz finansów w Generalnym Sekretariacie Ukraińskiej Centralnej Rady, pełniący obowiązki ministra przemysłu i handlu w rządzie Ukraińskiej Republiki Ludowej. Jeden z twórców Ukraińskiej Akademii Nauk.
Mychajło Mychajłowycz Werbycki – ukraiński ksiądz greckokatolicki, działacz społeczny, autor muzyki do pieśni Szcze ne wmerła Ukrajina, hymnu narodowego Ukrainy.
Mychajło Stepanowycz Wozniak, ukr. Михайло Степанович Возняк – ukraiński historyk literatury, profesor Uniwersytetu Lwowskiego. Od 1929 roku był członkiem Akademii Nauk Ukrainy. W kręgu jego zainteresowań znajdowała się głównie literatura ukraińska XVI–XVIII wieku, której poświęcił wiele rozpraw krytyczno- i historycznoliterackich. Autor Historii literatury ukraińskiej oraz prac o pisarzach ukraińskich, m.in. Iwanie Kotlarewskim, Tarasie Szewczence, Marce Wowczok, Iwanie Franko.
Mykoła Mychajłowycz Amosow, ukr. Микола Михайлович Амосов – ukraiński lekarz, uczony w dziedzinie medycyny, biocybernetyki, członek rzeczywisty Narodowej Akademii Nauk Ukrainy, dyrektor Instytutu Chirurgii Sercowo-Naczyniowej Akademii Chirurgii.
Mykoła Antonewycz, pol. Mikołaj Antoniewicz – ukraiński działacz społeczny, historyk, pedagog, poseł do Sejmu Krajowego Galicji III, IV, V i VI kadencji, c.k. profesor w C.K. Gimnazjum w Przemyślu w latach 1864–1865, 1874–1900
Mykoła Janowycz Azarow, ukr. Микола Янович Азаров – ukraiński polityk pochodzenia estońsko-rosyjskiego, współorganizator i deputowany Partii Regionów, od 2010 jej przewodniczący. Były pierwszy wicepremier i minister finansów w rządzie Wiktora Janukowycza, dwukrotnie pełniący obowiązki premiera Ukrainy. Od 11 marca 2010 do 28 stycznia 2014 premier Ukrainy. Od 2015 poszukiwany międzynarodowym listem gończym przez Interpol.
