Robert Maynard Pirsig – amerykański pisarz i filozof. Sławę zdobył publikując książkę Zen i sztuka oporządzania motocykla, oraz Lila: Rozprawa o moralności.
Robert Rick McCammon – amerykański pisarz z Birmingham w Alabamie. Jest jednym z bardziej wpływowych twórców w okresie wzrostu popularności literatury grozy w USA pod koniec lat 70. i na początku lat 90. XX w. W 1991 roku stworzył trzy bestsellery „The New York Timesa” i około 5 milionów wydrukownaych książek. W 2002 zaczął tworzenie serii kryminałów historycznych, których bohaterem jest XVIII-wieczny urzędnik sądowy, Matthew Corbett, rozwiązujący tajemnice kolonialnej Ameryki.
Robert Fleming Rankin – brytyjski pisarz science fiction. Urodził się w Londynie, pisać zaczął pod koniec lat 70. XX wieku a po raz pierwszy wszedł na listy bestsellerów powieścią Snuff Fiction w 1999, do tego czasu jego poprzednie osiemnaście książek sprzedało się w liczbie około miliona egzemplarzy. Jego charakterystyczny styl to połączenie science fiction, fantastyki, okultyzmu i miejskich legend. Wiele powieści Rankina zyskało status bestsellerów.
Akcja większości książek Roberta Rankina rozgrywa się na przedmieściach Londynu, w Brentford, gdzie autor dorastał.
Robert Riskin – amerykański scenarzysta filmowy. Zdobywca Oscara za najlepszy scenariusz adaptowany do filmu Ich noce (1934) w reżyserii Franka Capry, którego był stałym współpracownikiem. Pięciokrotnie nominowany do Oscara, zawsze za scenariusze do filmów Capry: Arystokracja podziemi (1933), Ich noce (1934), Pan z milionami (1936), Cieszmy się życiem (1938), Przybywa narzeczony (1951).
Robert Schumann – niemiecki kompozytor, krytyk muzyczny i autor artykułów poświęconych muzyce. Uznawany za jednego z najbardziej wpływowych twórców epoki romantyzmu. Do najważniejszych kompozycji Schumanna należą wczesne cykle miniatur fortepianowych z lat 1832–1839, kiedy komponował niemal wyłącznie utwory na fortepian solo oraz liczne pieśni, spośród których większość napisał w roku 1840, przez biografów zwanym „Rokiem pieśni”. Od roku 1841 pisał głównie utwory orkiestrowe i kameralne; pozostawił po sobie pięć symfonii, liczne uwertury, koncerty i sonaty oraz obszerną spuściznę literacką - przede wszystkim recenzje muzyczne, które publikował w magazynie Neue Zeitschrift für Musik w latach 1834–1843. Był mężem Klary Schumann z d. Wieck, znanej pianistki i kompozytorki, z którą miał ośmioro dzieci. Przyjaźnił się z Felixem Mendelssohnem, Johannesem Brahmsem i Josephem Joachimem. Początkowo związany z Lipskiem, następnie Dreznem i Düsseldorfem, ostatnie dwa lata życia spędził w zakładzie dla nerwowo chorych w Endenich k. Bonn.
