Rudolf Carnap – niemiecki filozof, logik i matematyk, jeden z głównych przedstawicieli pozytywizmu logicznego (neopozytywizmu), współtwórca Koła Wiedeńskiego. Autor prac z zakresu filozofii nauki, języka, teorii prawdopodobieństwa, logiki klasycznej, indukcyjnej oraz modalnej.
Rudolf Christoph Eucken – niemiecki myśliciel i eseista, ceniony zwłaszcza jako filozof kultury i religii, przedstawiciel neoidealizmu oraz optymizmu, przeciwnik naturalizmu na rzecz centralnej roli duchowości w całokształcie ludzkiego życia, poznania i twórczości, luteranin, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 1908.
Rudolf Glaber – średniowieczny kronikarz, autor Historium libri V obejmującej okres od roku 900 do 1046. Urodzony w Burgundii, jako dziecko umieszczony w klasztorze Saint-Germain w Auxerre. Wydalony z zakonu z przyczyn dyscyplinarnych powrócił w 1035. Zmarł tamże ok. 1046-1049.
Rudolf Hilferding – austriacki ekonomista, polityk i publicysta, wydawca czasopisma Gesellschaft, jeden z teoretyków austromarksizmu.
Pochodził z rodziny żydowskich kupców, w latach 1896-1901 studiował w Wiedniu, najpierw medycynę, a następnie ekonomię i finanse. W latach młodości współpracował z SPD-owskim czasopismem teoretycznym „Die Neue Zeit” i w 1904 r. napisał swoją klasyczną pracę Böhm-Bawerk o marksistowskiej teorii wartości, odnosząca się do poglądów Böhm-Bawerka z pracy Karl Marx and the Close of His System. Do czasu wybuchu I wojny światowej pozostawał jednym z przywódców i teoretyków SPD; w tym czasie napisał także drugą swą klasyczną książkę – Kapitał finansowy, w której poddał analizie ówczesny rozwój gospodarki kapitalistycznej.
