Władysław Kazimierz Broniewski herbu Lewart, pseudonim „Orlik” – polski poeta i tłumacz literacki, autor liryki rewolucyjnej, patriotycznej, żołnierskiej i autobiograficznej; żołnierz Legionów Polskich, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (1921) oraz Orderem Budowniczych Polski Ludowej (1955). Był określany jako „najwybitniejszy reprezentant polskiej poezji rewolucyjnej, stanowiącej artystyczny wyraz walki politycznej proletariatu”.
Władysław Gramatyk – bułgarski mnich prawosławny, pisarz, historyk i teolog, uważany za przedstawiciela zarówno literatury bułgarskiej, jak i serbskiej. Jest autorem tekstów oryginalnych, ale głównie zajmował się przepisywaniem, tłumaczeniem i kompilacją tekstów.
Władysław Jabłonowski herbu Prus I, pseud. Gryf, J. A. Błoński, St. Ostroga, Władysław Jab – polski krytyk literacki, nowelista, działacz polityczny, senator II kadencji (1928–1930) wybrany z listy Związku Ludowo-Narodowego w województwie łódzkim.
Władysław Konopczyński, ps. „Dantyszek”, „Korzonek” – polski historyk, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, członek Towarzystwa Naukowego Warszawskiego i Polskiej Akademii Umiejętności, członek Koła Krakowskiego Towarzystwa Historycznego, współtwórca i pierwszy redaktor naczelny Polskiego Słownika Biograficznego, erudyta i poliglota, poseł na Sejm I kadencji w II RP.
Władysław Kopaliński, właśc. Władysław Sterling, po II wojnie światowej Jan Władysław Stefczyk – polski leksykograf, tłumacz, wydawca, w latach 1949–1954 prezes i redaktor naczelny Spółdzielni Wydawniczej „Czytelnik”. Twórca „Słownika wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych”, potocznie nazywanego słownikiem Kopalińskiego.
Władysław Koziebrodzki herbu Jastrzębiec, pseudonim Juliusz Bolesta – polski pisarz, poseł do Sejmu Krajowego Galicji IV, V i VI kadencji (1877-1893), hrabia, właściciel dóbr Chłopice. Był również posłem do austriackiej Rady Państwa, a także działaczem społecznym, alpinistą i prezesem Towarzystwa Tatrzańskiego.
