Wolfgang Hohlbein – niemiecki prozaik. Jest najpopularniejszym autorem książek fantasy w Niemczech. Z zawodu pracownik administracji przemysłowej. Jego prawdziwą pasją od zawsze było pisanie. Od kiedy wydawnictwa wydały jego pierwsze książki, został zawodowym pisarzem. W 1982 r. otrzymał nagrodę w konkursie literackim wydawnictwa "Ueberreuter" za bajkę fantastyczną "Märchenmond", co przyniosło mu popularność i uznanie wśród literatów i czytelników. Wydał 259 książek należących do gatunku fantasy, science fiction, horror, historycznych.
Wolfgang Jeschke – niemiecki pisarz science-fiction i redaktor działu fantastyki naukowej w wydawnictwie Heyne Verlag. W 1987 roku zdobył Harrison Award za wybitne osiągnięcia w science-fiction. W twórczości interesowała go problematyka duchowego rozwoju ludzkości oraz podróży w czasie.
Wolfgang Menzel – niemiecki poeta, krytyk i historyk literatury. Autor, między innymi, historii literatury Literaturgeschichte oraz historii Niemiec Geschichte der Deutschen. Do jego przyjaciół zaliczali się Karl Ludwig Sand oraz Heinrich Heine.
Wolfgang Mieder - germanista, paremiolog, profesor na Uniwersytecie w Vermont (USA), który specjalizuje się w badaniu przysłów, ich występowaniu w literaturze, prasie, polityce oraz reklamie. Jest wydawcą Proverbium: Yearbook of International Proverb Scholarship, gdzie pojawiają się najnowsze wyniki badań nad przysłowiami.
Wolfram Eberhard – niemiecki socjolog. Zajmował się folklorem chińskim, literaturą popularną, historią Turcji, mniejszościami i lokalnymi kulturami w Chinach oraz stosunkami między Chińczykami a ludami Azji Środkowej. W 1927 r. podjął studia na Uniwersytecie Berlińskim, gdzie skupił się na klasycznym języku chińskim i antropologii społecznej.
Wolfram von Eschenbach – średniowieczny niemiecki poeta zaliczany do minnesingerów, znany przede wszystkim jako twórca eposu o tematyce arturiańskiej pt. Parsifal. Występuje też jako postać w operze Richarda Wagnera – Tannhäuser.
W przekładzie na polski ukazały się wszystkie dzieła pisarza: Pieśni. Parsifal. Titurel (1996) i Willehalm (1997), tłum. A. Lam.
