— 345 —
przedtym upominali, а nie dopuszczam im, teraz upominai} sie osob•
nych trybunarow osobnego statum czyni4 confederatie у to, йе iest
rzecz odiosa, wole zamilczec, tylko to intimuie, йе cokolwiek zacznq,
to wszystko prawu przeciwko statum у constituciom naszym, у
Rzeczpospolita w swoiey formie nie mote stac stantibus ipsorum
propositionibus, mote tat Rzeczpospolita primum labefactari, potym
convelli, а па ostatek in nihilum reduci. Rzuce tet око па kotdego
brata, iHko sie to та corpus Reipublicae, tam widze straszne stu-
dium adulandi tak dalece, te со о Rzymie napisano, to sie и nas
dzieie, orbis romanus adulando aut corrumpit, aut corrumpitur,
ieden па drugim jeta kole, а nie kontentui}c sie prawem pospoli-
tym, ieden przed drugim ubiega sie do uniwersatow hetmanskich.
Nnsz iiko ро seymikach obracai} sie sufragi8, Ту, Войе, lepiey wid-
zisz, nesciunt miseri, te dum vendunt ipsi, quoque venduntur, zle sie
zgota miedzy nami dzieie Рап Вод, йе to wie sie z nami bedzie
dziaro. Na ostatek poyrze па wszystkie oyczyzne, ай ta nie mote
byc barziey divisa, iako iest in se divisa, о, bracia moie; а gdziesz
опо supremae veritatis podzieiemy, йе regnum in se divisum desola»
bitur, а principio autem поп erat sci; s*ychac, йе sie tam ktos ро
rzymsku zawzi$, поп Caesar ferre priorem Pompeiusve parem, quis
justius, arma induit scire nefas; тадпо se vindice quisque tuetur,
vitrix causa diis placuit, sed victa Catoni. Jakby mysmy о tym nie
wiedzieli, te primus gradus ad interitum et desolationem kotdey
oyczyzny privisia Rzeczypospolitey, bo сой umiei4 client.ele, snadno
Копу powiedziec тод neuter pugnat рто Republica, ale pro se у tak
clientele ро Rzeczpospolitey, ale ро swoich principa*ach mowi.c di-
gladiatur verbis scriptis potym armis, а nieboga Rzeczpospolita
ultima consumens stoi па placu, о nie sie bii4, .kto vincet, to •ie
bedzie mia* despotice у опа, сит eversione sui, wszystko cierpiec
musi. Przeto nie grzesze, gdy sie istam disunionem armorum boie,
у abo krola репа тедо upraszam, aby albo takowych pogodzit, albo
iealiby sie s@zic wedtug prawa tacy nie dopuscili, ietelisz ich, ani
потеп urbis, ani praetexta senatus, ani maiestatis reverentia nie