— 353
sie zwali regestrowemi, drudzy па insulach Dnieprskich; regestrowi
byli zawsze Tatarom oppositi l}dem; nizowe lubo wychodzili па
sime z swoich porohow, iednak nachodzili а татс commodi-
t.atem w lecie zlatali sie, iako znowu, па morze insuly, czaykami
wpadali па morze Czarne; nie nowina im byto przedmiescia Коп-
stantinopolskie palic, tak аппо decimo quarto Sinopen итЬет Тит-
czynowi spalili, przedmiescia konstantionopolskie wypalili: а roku
tysi4C szescseth szestnastego Trapezon spalili, czaykami па galery
tureckie uderzali, bo, kiedy widzieli potege tureck}, kozacy umykali
sie па mia*kie morze, bedv swiadomi, galery tureckie do nich do-
st.pic Die mogli, tylko па nich zdaleka Turcy patrzyli, а skoro да-
lery tnreckie z mieysca ruszyli sie, to oni znowu w Turkow uderzali.
Straszna to by*a potega Turkom у, iako pewny author pisze, insueta
и nich bellandi ratio: audacia, tumultu, inedia, malorum patientia
hostem vincunt: сит minus sperantur, adsunt ас inter inopinata
maxime metuendi. Noc ciemna, barzo sroga, gdy nietylko ludzie, ale
у bestye, szukai4 przykrycia, и nich to czas naylepszy—okrzykiem
nieprzyiaciela turbuiv, w tey stronie uczynia okrzyk, а w insa strone
uderzaiv, ро zrodzieysku па bahlku ро trawie sie; Ко*а
zabiiaia; nusz со lepsze strzelcy w przedzie и nich stawai4; rudio-
res, za nimi staiv, nabiiai4, а przednim daia; rzeki tet super uteres
przechodn, па grzbiet orete w*otywszy, а niawszy konskiego одопа
tak р*уп}. tak, gdy tylko Turczyn porwarsie па nas, to zaraz Ко-
zacy szli Czarne morze; iesli tet Tatarzyn porwar sie w kraie
na.sze, tomu szli obyces kwarciani у ci sami kozacy. JakoSmy zas
stracili te militiam ab аппо quadragesimo octavo у czemu sie to
zelosie w nas obroci*o, odsyram do m@rzszych, bo intellectus mei
elevatio tego nie zniesie, iako erectia kodaku dla zatrzymania
przyiazni othomanskiey, ktory nas nihilominus przez 'l'atary infesto-
czy nie raczey kozakow odpychalismy od siebie, kodak eriguiw,
czy nie raczey sami ich teraz rapiebamus, iesli tesz constitucye tri-
gesimi tertij shisznie ich do desperatiey przywiedlismy. Wiec iesliby
sruszny bunt Pawlukow, ktorego па pal wbito, iesli slusznie im dano
Арх. юго 3411. рос. ч. 11., т. 2.
23