512

Soli8 in ехони quatitur nubecula densa,

Totaque de ceIsis monibus итЬга cadit.

lte procul tandem nosti8 de montibus umbrae,

Solicitans homines nubila tristis abi.

Sol novus, Elisabeth, toli laetissimus оты

Secum gaudia cuncta ferens.

Моя erat Athenis, primos dum detegit ortus

Avrea lux Phoebi, nectere 8ег[а sibi.

Ти tribus еп sitibus pollens kijovia prisca,

0cciduis residens urbs celebranda plagi8,

Tot, quot in огЬе poli stellae, пипо serta parato,

lnstat ab Evo Gloria Prima tibi.

ViLis ив apboribus, segetes ut pingvibus arvis,

Sol mundo, nobis Elisabetha decus.

Rumpimus inde subito, quo gratius Ipsi

Vocibus innumeris talia vota fluant:

Salve Мадпа Parens, Chari Genitoris lmago,

Salve post тишав ипа serena dies.

lnstar enim veris vultus ubi lumina spa$s,

Aether adest laetus, laelior illa dies.

lnspiC2, quanta virum funduntur потЕпа circum,

Magnatum series quanta decoca fluit.

Pascitur aspectu Погепв iuventilibus aonis

Exundat niveis сапа senecta comis.

Rara Tuos adeunt vultus, пипс поп secus, ас s;

Aggeribus ruptis, spumeus amn;s agt•os:

Tota ooulis gereris, suberas Quae mentibus olim,

Remus olivae, Quo saecula nosb•a vipnt;

lpsi urbis cuperent (si поп natura педаге[)

XeroIophi Dominam Те celebrare suam.

Его quibus iam presto Тиае Те, Mater, Athenae

Levdibus extollent? типега quanta dabunt?

[п Тиа cenLenas Rlndi praeconia laudes

Solicitant; sed quid parvula киша mari?

Aur•i quidve ferant? сит 8is pretiosioc avro,

Baocis nob1ior, suavis imago Рей