ВОДГАРСКШ.
съ н ъ.
Вид±хъ едно иоциче перасно,
Лицет) му бяше пречудесно,
Баше младо, но многол"вно ,
Струва мн сев ателу ПОДАНО.
Покажи мн, колкото щаь друкм ,
Ако ще бы на вноги,
Но ни едно не те уязвило,
Нио толко страшно пораило3,
Ко.акото ме тва порази,
И д—вь камъ иене орава.
Оно баше подно сь
увь разуть мад•Ьтеаь,
Оно иегда вадо говорше ,
Но му во ута течеше.
А когдато п%ваше ,
Никой тогда вкова не дувше4 ,
Похвалы те сь npiumrne
И пкого гь посрещаше3.
Като огнь очите му Оха,
транда•ндъ цвЫехаВ.
му тЮо,
Подо баше п•во дюот.
То момиче искать да ц“унеть,
147
Сравнте ту B0B3io съ народной подъ IXXXV,
LXXXVI, СП, cvr, и др. —
Кажется мкВ. —
Покажи хоть сотни , но ни одна д%вушка меня такъ
не поразила... (вв. те—.ие).
Не слова. —
чала.
Щеки какъ —нъ..
т Выда дови во тень. —