—617—

ирдметами иепытаја иди науки, иди физико-математиче-

czia, иди сдовесвыл; впрчемъ, и въ этихъ двухъ иосл%днихъ случаахъ

въ прдиеты испытанјй должнивходить фидос*, какъ основа обра-

80B8Hi8. Всакйй ножетъ стремиться кь любой ученой степени (магистер-

вой иди прио но во всякихъ случайностей въ

иомъ сжцуетъ точно опред'Ьлить качества и заслуги, за воторыа

сойтъ мохетъ дать эти степени по экзамену или honoris causa; за этимъ

сл±дуеп обратитьи кь министру 1). Кажется, что Мизко не подучидъ

веданнаго диплома. Тщетно также добивался магистерской степени учи-

тель по этому поводу въ сов•втъ чузвычайно

характерную, чтобы не сказать курьезную просьбу ва латинскомъ азыВ.

Она столь любопытна, вакъ образчикъ тотдашваго школьнаго ритори-

kpacH0kA'4ia, что мы ее приводимъ въ ц±ливоиъ *)

1) Харьков. университ. архивъ. Д•Ьхо о разныхъ преџетахъ на аз•

1813, .ч 52.

*) Amplissimo senatui academico caesareae universitatis Charcoviensis. Do-

mini clarissimi! Haud scio, quibus de causis Academica potestas vestra denegat

mihi gradum magistri. Nec теа aetas, neque indoles, пес educatio huic obstant

praetensioni. Quid itaque, Clarissimi domini, desideratis а те? Rossicam пе lite-

raturam? Valde gavisus sum! Professor dignissimus pulchrae scientiae hujus Мад-

ni6cus Dominus Rizski faveat dicere de те. Si justitia erit servanda, едо absque

dubio-magister! Si поп, amor meus erga hanc disciplinam omnesque mei pro-

bctus in ев sunt nihil et prii! Si quaeritis ех те linguam latinam? Наес

ipsa supplicatio теа sit vobis pro documento-viri clarissimi! capacitatis теае !

Si litt,eras gallicas? Ad id represento vobis поп solum propriae compositiones

теи seripta; sed etiam vos ipsi scitis: те loqui gallice. Si historiam vel де-

ographiam? Interrogare dignemini honorandum illum doctorem, qui has utrasque

soientias nostra in universitate legit et qui de ambabus hisce doctrinis те disserentem

Bepennmero audivit. Si тего de те philosophica sermo sit? De hoc пес dubitetis

viri clarissimi! Sine anima пето vivere potest, tanto magis historicus, tanto

magis orator. Satis videre occasionis fuit: те hac in summa mentis facultate поп

Professor celeberrime Schad! Agitnr modo de теа salute. пе taceas

quaeso! Vosque ceteri professores ornatissimi! Quorum collegia saepius frequen-

tavi, fatamini pto: те quidem поп esse vestris in facultatibus rwritum•, sed

воп dum ignanm. Quam ergo 0b causam Amplissimus Senatus vester denegat

mihi gradum petitum? Quum едо tot јат annorum publice in scholis domibusque

docui private? Et docui uti testimonia data mihi sonant•cum laude atque utilitate

iscentium! Qui sunt itaque mai defectus? quae vit.ia? 0ro-ostendit.e mibi! Rauca

ое vox aut balbutiens lingua? Non! 0btusum пе ingenium? Neque hoc! Disso-

luti пе mores? Nequaquam! Quid ergo indignum-hujus те redit honoris. Dicitis-

yiri cIarissimi! Per gradum promoveri поп potest et quilibet studiosus imprimis

•ssequi debet gradum candidati, posteaque magistri? Sed obsecro vos! Cujus пат

gratiae ех praeceptore јат culto expertoque factus sum а vobis-clarissimi domini,

studiosus? Si strenui milibes pro sua fortitudine, si boni cives propter prudentiam