— 728 —

галиматья И 1). Чтобы дать вонятЈе о многочисленвыхъ частныхъ заи•ћ-

Осиповскаго, приведемъ въ н•Ькоторыи изъ нихъ 2).

И въ этомъ отзыв± въ вину Стойковичу ставится главнымъ образоиъ

его философскими иденми Канта. Но еще большее нерасполо-

въ представителямъ высказываеть

въ на логику Шада; тамъ онъ между прочимъ говорить: „каждый

изъ философовъ н±мецкихъ, какъ будто дла хвастовства, отличался отъ

прочихъ Ольшимъ или меньшимъ количествомъ странностей въ ныслахгы

во каждый отличался своими странностями, а вашъ философъ, ириннвъ

подъ свой покровъ странности вс±хъ, прибавилъ кь нимъ еще столько

же своихъ" 8).

Такимъ образомъ, и въ per(eB3iRxb сказались два го-

сподствовавшјя тогда въ Харьковскомъ фило-

софское и эмпирическое.

Н±которыя читались въ сов±та и, можеть

быть, также вызывали присутствовавшихъ таиъ членовъ. Такъ,

въ сентябр± м±с. 1807 т. адъюнктъ Ванвоти читаль въ сов'Ьт•Ь трак-

такъ „De sensibilitate hominis in quantum corpori attribuenda est deque

necessitate in universum concpiendae naturae humanae ut synthesis et теп-

tis et corporisk. Статья эта сопровождается любопытнымъ эпиграфомъ,

разъясняющимъ основную философскую точку автора. „La philo-

sophie, говорить онъ, а еи tort de пе pas descendre plus avant dans l'hom-

те physique, c'est т, que l'homme moral est cach6; l'homme exterieur

n'est que la faillie de l'hmnme interieur". Чтобы дать [10HHTie объ этой

стотыЬ, приведемъ въ еж начало.

1) И. П. Щелкова. Изъ встфн Харьк. унив. (Ж. М. Н. Пр. 1890, окт., стр. 378).

Е) In S 47, 2. Autor curat demonstrare, omnia Ruida consiBtere ех particulis

sphaericis et in S 49 diversam actionem corporum Huidorum in nostros neryos adscribit

diversae formae eorum. S 50 propnitur opiaio ad idaeas kantii materiam

divi8ibilem esse in infnitum et hanc divisibilitatem поп ab ipsa materia sed а gpatio

ejus dependere et in S 53 adducuntur observationeg phi8ieae divisibilitatis, in quibus

diviBibilitas iPBi materiae adscribitur. S 55, 66, 57 impenetrabilitas corporum reprauen-

tatur (ad idaeas kantii), quam relativa, secundnm quod—quo сотрив sit сотртев-

sibilius, ео eBt penetrabiliug et quo incompressibilius, ео sed exempla

observationum et experimentorum Bdducta in S 58 сит his idaeis поп congruunt. 1п

prima observatione dicitur аётет esse in eodem gradu impenetrabilem, uti sunt omnia

alia corpora. А 65 ad 99 est mixtio idaearum kantii et physicorum de gravitate ее

gravitatione ех qua provenit, ut. S 68 et 70 Birft prorsus inintelligibiles в т. д. (Харь-

вовскШ университ. архивъ. ДВло сов±та о развыхъ предметахъ. 1814 г. 58, стр. 4—9).

3) И. П. Щелкова. Изъ исто[ја Харьк. унив. (Ж. М. Н. Пр. 1890, окт., ср. 378).

4) „()mnium temporum philosophi principes тете intime cognitionem

hominis philosophicam сит ejus cognitione physica пехат esse arctissimisque vinculis