30 ГЛАВА 1, 1. ТАБЛИЦА ЦИФРЪ У АБАЦИСТОВЪ.

car. 66—64 Boncompagni въ Bullet. di bibl. t. XV,

Roma 1882, рр. 136 sqq. См. р. 136.

Таинственныя нашихъ цифръ мы на-

ходимъ у (З) въ рисунк± абака, Радуль-

фа Ланскаго въ текстЬ (7), Герланда Безансонскаго,

который употребляетъ эти дике въ вычи-

(8), Анонима парижской рукописи (11),

Турки.лла (12), а кромеь того одни ихъ безъ

мы находимъ еще въ стихахъ, состав-

ленныхъ, очевидно, для мнемоническихъ цтлей.

13. стихи ХП в., нач. словами

„Ordine primigeno sibi потеп vindicat lgin".

а) Vat. Univ. 6327. Cantor, Vorles. Р р. 859

безъ

Ь) Chartres 498 (142) s. ХП. Chasles, Aperpu

hist. р. 473 (отн. кь М в.)

с) Paris Nouv. Acq. 886 s. М—ХП fol. 107 съ

„ Versus de nominibus caracterum arabi-

corum ad abacum pertinentium". 0mont, Notice sur

le MS lat. 886 de la В. N., Paris 1907, р. 6.

14. Стихи ? ввка въ рукописи XIV в., начинаю-

„ nus adest igin, andras duo, tres reor arnim”.

Изъ рукописи Bibl. Trinity Coll. Cant. inter MSS

Gab. О. 2. 46 fol. 33 r. напечатаны Halliwell, Rara

mathematica, р. 109.

15. (Угихи ? Ака въ рукописи Trinity College,

написанные рукою XIV в. на отдвльномъ листк±

(fly—leaf) въ ариеметикЪ Начинаются: „Pri-

mus Igin, andras, ormis, quarto subit arbas, Quinque

quinas, termas, zenis, temenias, celentis". См. Halli-

well, Rara math. р. 108.

Вотъ эти Igin (=1; igni, Gerlandus,

0xf. S. 10hn, очевидно, описка); andras (=2), or-

mis (=З) (hormis—Turchillus, N2 14),