56

А. А. ВУНИКЪ,

время, МЬроятно, и Франпузскаго 6B6xiwua Биго, о литературной ва-

ходкЬ, которая съ т%хъ иоръ сиљно занимала н•Ькоторое время ипадныхъ

ученыхъ. Отъ 1 декабря сообщил, что въ ноябр•Ь Паисш

присылал кь нему џя просмотра два кодекса, изъ которыхъ въ одноиъ

бьии Иоанна Зла тоуста, въ другомъ бесЬды и письма naTpiapxa

и что онъ над±ется појучить этотъ кодексъ кто-

нибудь на 3anut возьмется печатать неизданныя дотохЬ

такъ восхищень был этимъ п), что въ письи% отъ

11) Письмо Ник. I'elBciyca кь отъ 1 дек. 1669 г.

«Мовспае Ruthenorom. 1669. Кап

EBt in hu civit•te PaIsiuB Ligaridea, patria Metropolitz

zensis, тадвве vir inter впов existimationis, qui Romae аппов complurea Btadiorum еаииа

јат olim exegit. ad те mittebat diebus in„spWnd08 codiua binu Огаетг

таяв carat08, сиогит aiter Chrysostomi поппиИа,јат ty#s publi&, ut

n•ipta, 0iO, Мег Photii Ражаг•сЊе ФМ'ояи et Ер“Пав

Londini, quantum in lucem prodh•q 0ratio-'W publi& legi opinor. Si

ариа ров, qui harum editionem mdiri фвит го1итеп impdrari роди ab homine поп

agruti iBhuman0, —ет mihi ртам a«uiget. IAteit

notae volumina complura Дас in ged inter т•пив топасЫ cnjusdam: hominnm

депив а litteriB pleramque alienam haberi, etiam i11ic terrarum, ubi artibus ingenuiB ut

Ьопов, вс proinde expugnata diffcillimum, ni8i Bi Јипопет Monetam in partes advocag,

поп еде, ut te doceam. Ни mihi machinu adhibere est, quibus Alexandri Magni

pater ille Bdversum Graecos јат ante те, ut BCiB, felicem oppido in ии 01ebaL

codicibua ipsis inspectis ори. пе qnid temere aut inconsulte теш adgrediamur, id

autem Bine priculo vix feri ptest, сит diu juxta ас noctes tantum поп circumveaiamnr

obBideamurqne рег satellitii barbari importunos et excnbitoru qui от-

пет indulgentiam atque comitatem ртопив ejurarunt. In comitatu autem тео vix ипив

aut aIter L•tine intelligunt, агвесв qui BCiat egt пето». (Изъ рукописей лейденскаго

университета).

Coo-6iIWHieMb этого и нткоторыхъ другихъ, до сихъ порь не напечатанныхъ, пиеекъ

я обязанъ недавно умершему гоиандскоку opieBTuacry ЈиупЫ1 (ЈеипЫ1, по н%иецкоиу

вытвору). kouiz же сдьаны хеИдевскииъ бибјотекаремъ Бергманоиъ, которому за его

весьма обязатиьную учугу ад±сь приношу искреннюю бигодарность.

Письмо I'eAgciyca кь Ioax. nacT0piycy, изъ Стокг. отъ 8 (18) марта 1671 г.

«Intempestivum profecto accidit поЫв et ртонив incommodum iter

etc. Метив р1ив minug denos exegi ев in aula; и primo tempori8 propemodum вете•Н

вра(о haeai cubiculo adfxas, aut lecto, at plarimum tentatt18 quipF pedum uuti3 dolo•

ribus, сит interea equitationem mibi imperarent au1ici agrutea, 8i venerari Principem et

ad conspctum ejus admitti vellem: ita enim ferre ritum genti8. сит venturum те

in aulam заере патио oferrem, et8i пе gestationem quidem hanc вае latnrus,

repellebutur oblata, пес ассениз interea temporiB cuiquam Bd те dabatar aut ppula-

rium meorum aut extcrorum. Quae пиас поп enarro in contumeliam gentiB, ut in-

te11igas ас содповсав, vix y)tuiage ad пов aditum illis, aut Bd illu (8“) поЫв, ех quorum

colloquiiB erudiri роввет aut ев doceri quae curiositati tuae meaeque ипа ех parte те-

spondeant. (hmpdiavi зете! Metr—tam Gazemem, Paisium Ligariden, hominem

Gfarum multaque аттит bonarum fruge instructum, utpote aetati8 рафт p0t"8i•

тит Потае Fregi88et, влет yrhumanum. Sed postro die Hgni#atum miijustu

Athana8is• Lautentii Nazckini, ext*rum сигая“ ем рае•р-

8itu,8, тет indignam ежат, поп i*rata ћот'яет

inter FNesiaztWa muitae dignitaH3 сотреПадит. МИН etiam ad Ligariden, qui id

ipsum in iUofactum c*rent: поп enim те &buine admitti. utriqw мастит