58
А. вунивъ,
кь другу все ботве и боне довђйя, и первый, по своему врожденвому во-
над±ядся при этомъ поичить девьги отъ генеральныхъ
штатовъ. Сь этой ц“ью онъ дахь предъ его отьЬдоиъ въ
Огокгојьмъ пл, иожеть быть, 12 апр. въ вид± краснаго яйца, прежде всего
только списка съ отрывками изъ одной бес%ды в съ полною
другой, какъ боне лобопытной 13), и крои± того письмо кь
ratore Ruthenornm miuum иве ante ипат alterumve опит, Bd exp10r•nd0B [р. eztremN
Siberiae бпев, qui ignotas antebac gentes aperuerit. Чивево te, ut Bi quid de hac re explomti
ЬаЬев, et de ipsius Siberiae, ejuque inwlarum сипи, moribus et ingenio ind.gare poteri8, nt ев
Bd пов prscribi сити. Plarimum pro hoc “»re et 0Tcio tibi Nobiliuimas FriBiuB
рет fratrem теит egit теспт, nt te вио nomine rogarem, ut lexicon linguae Ruthenorum, •i
quod pouit haberi, ети, tecumque fratri8 fliu, virgini doctissimae, Henriettae Catharinu
Fri8iae, feras, quae docta est linguam Hebraicam, Graecam, Latinam, Arabiam, Aethiopicam,
Gallicam, 1talicam, studi0Biuima omniB antiquitatiB, et omaium memoriaram histori•e, t«ne
facit Trajecti ad Rhenam Eid. April. 1670».
13) Письмо I'enciyca кь изъ Стокгольма отъ (П) окт. 1670 г.
«Holmiae Suecorum. Как 0ctob. Ja1ian. 1670».
аСпт Pa13io Ligaridio Metropolit• Gazengi unica tantum vice вит
interpellantibus odion plus ва(в aulicis Ruthenia, mortalium gugpicaciBBimiB, qui nobiB
id licere Bine PrincipiB сошеп.и pernegatnnt. Hominem рове сипыов atqua
вит adortus, 8alubfi fortz pretio Photii 0rationu
аш y•ati3 diam in cgy•et, prnranu,
5шм•аз, fMa. Renunttri те ju38it 0di— hunc. аЬв иве Bdadae
no•trae Bi redb08timento E-rtua Ате, in 0f7B&. АдпшсИ
puto genium Graeciae Bd 801emnem mendicitatem јвт pridem tnm hominem,
nescio ап in omnibag, осп1Мпт зацв atqne prtpicacem, твпив р1ш qu•m oculat.u
Interim qnid ipe de те tota Bd te peruribat, ех Tiri сеИп поп indxM
litteriB aestimato. qua tr•ham вне aut prmve.m ad inusitMam
prorgaB liberalitatem, fateor те поп videre. Пий qddem vir тетит in Мит от-
Возив =rpta ipgo тапи вдав ас mnu—tum
тв E8tate, “d et ас qgae
minima ante Bignifcavi поп раиса Graecanica volumina prv"wta in
eadem ciTitate inveniri, aut 0Eu1tari роно, рае evolvenda omnis асс—пв mihi fait
intercluBBB. Reliquit t•men qualemcunque .micug подпето, etgi omnino Grauae
literaturae i*ritus, fore, ut quidquid ad Eccluiae Christianu rito поп рег.
tinentium illic delit—it, capta• temporum opportunitate а MonuhiB obtineat,
efectum d•t, lautiuimam remanerationem Тит juui syrare. Qaippe сат
explomtum, ех еа Graeciae parte, quu omnium minime hactenus Bit
hx est ех Atbo monte MNcuam BdvecB08 е•, videor mihi поп immerito de prutantia
horum voluminum рве augurari». (Изъ хеИдевскаго универтета).—
будто IIuci“b полная одной изъ бестцъ,
вано ва недоразумЫи. См. объ этоиъ В. К. Ернштедп въ Dpeuc.10BiB
кь «Выдержкиъ П. Дворца».
14) Дошло аи это письмо до виъ, не изв%стно. Въ Лейден и УтрехтВ ввт•ь; въ
еринскую корш. библттеку недавно поступило (по Савиньи) w6puie
др. кь I'peBiycy, во мему вини письма не ок•.3ИЕЬ. Въ ка-
6u6xi0TekB (C•talogu qua авав евк dam viveret„. Јо. Geor-
giuB GraeviuB. TrMect. Bd Rhenum) упоминается только о переяд% пхшьстпБай-
Адехувгъ (Ekrs. der Reisendea, П, ИВ), иыпясь на Шаецера (см. прим. Ш),
безъ ввяжи. говорить, что периска съ хранится въ
С.-Пб. АВМ. Наукъ. Изв•Ьстно, что (t 1708) оставиъ
мнот бумагь и что его бибјотека бып крена курирстомъ п.иьцслимъ. Рь Мдехь-