АРХИВЪ КОНКТЕГАЦШ ПРОПАГАНДЫ ИРЫ.

.233

uterqne est ritus latini presbiter. Verum ista mihi videntur еде im-

possibilia, ut et ritus mutetur, et in religioso prof&io maneat. Alte-

ruter enim deberet et ordini8 S. Basilii feri religiosus (сит religio S.

Basilii episcopatui graecanico sit аппеха) et ritum latinum cogeretur

deserere, contra Pii V bullam аппо 1566, ubi diBtincte cavetur пе

vel latinus graecum vel graecus latinum assumat ritum, vel sacramen-

torum adminiBtrationem, wd unusquisque intra sui ritus )mites se

conineat.

0biicit adhuc R-mug ep-us Zagr. sibi ipi diTcultatem, eandemque

exacte поп solvit. Nempe si episcopus aliquis alius qui поп sit а Ча-

lachi8 electus praefciatur, timendam se populi tumultuationem. Si-

cut enim multum in ео 8itum ut, ut ad episcopi electionem vota

afectusque ovium concurrant: ita multum пе oves animum

а pastore avertant. Quod evenire facile potest, si is ingeritur qui

поп postulatur, et ut dicit, quod facile sedaretur, поп est сит illis

probandum.

Ad extremum R-mus episcopus Zagr. ad conditiones sese demit-

tit, dicens si alterutri ех praefatis поп conferatur episcopatus praeno-

священники латинскаго обряда. Но вшетса невозможннмъ Д'Ьломъ

в пережа обряда, а для монаха и coxpaHeHie [при этомъ] об±та.

Ибо и тоть и другой долженъ быль бы стать монахомъ св. Васијя

(такь вакь дь греовствующимъ епископатомъ соединень

орденъ), и быль бы вынужденъ покинуть обрядъ, противь

будды Шя У-го 1666 года, опред±ленно запрещается принимать

а обрадъ или coBepmeHie тавнствъ,

но да пребудеть каждый въ превлахъ своего обряда.

ЗатЬмъ WT0110TeHH'htIBit епископъ 3arpe6ckit противопостав-

дать свиъ сеи котораго и не разр%шаеть удовлетвори-

тельно. Именно, что есл поставить въ епископы кого-нибудь другого,

не избраннаго валахами, то слвдуеть опасатьи народнаго B0JHeHi%.

Ибо много въ томъ, чтобы голось и любовь паствы

учатвова.ли въ епископа, тао важно, чтобы распо-

овецъ не отвращалось отъ пастыр. А послВднее легко мо-

теть произойти, еслп введень будеть челойкъ непрошенный. А что

овь говорив о легкости то этого нельзя утверждать

валахами.

Наконецъ епивопъ нисходитљ до

говоря, что если вышеназванное епископство не будеть дано

одному ив•ь вышесказанныхъ, то пусть будеть дано достопочтенному