АРХИВЪ КОНГРЕГХЩИ ПРОПАГАНДЫ ИРЫ.
155
ditas studendi erat huinsmodi. Sunt in suburbio Smol: 4 sacerdotes
ruteni, ипо milliari italico ab illa теа habitatione fere distantes;
qui сит rudissimi sint et libris careant, et rei familiaris, uxorum,
administrationisque sacramentorum curis distineantur, пес cogitandum
mihi erat ab illis a1iquid discere posse. Clerus vero latinus (ео quod
Rutenos et eorum ritum Poloni summe contemnant) adeo ignarus est
rerum rutenicarum, ut omnium senior et vicarius ille archidiaconus
domini episcopi mihi respondit: esse Smolensci duo Rutenorum топа-
steria in quorum ипо erant 10 monachi. Сит tamen illud •schisma-
ticnm monasterium pt•opter schisma а nobilitate catholica pridem sit
solo aequatum: et extet tantum alterum unitorum, in quo duo soli
patres sunt. Sed hi Latiae linguae penitus ignari: et nullos slavonicos
rariores manuscriptos habentes, praeter biblia, et S. Chryso-
stomi орета, in alio те iuvare поп poterant, nisi in ostentione cere-
moniarum. Sed cogitet quis, qualiter et hoc facere potuissent, qui
curis domesticis, et sacrorum administratione intra muros civitatis
distrahuntur, duo soli existentes: et praesertim сит unus illorum sit
iam senio gravis. Едо vero illorum adesse поп potuissem, iisdem
enim horis concurrunt illorum matutina, seperae, et sacra maiora,
род•Ь четыре русскихъ священника, въ pagcT0HHiB оВодо одной италь-
янской мили отъ моего обиталища; но они весьма мало образовавы,
кпить у пихъ н±тъ, они поглощены заботой о хозяйств±, женахъ, со-
таинствъ, и нечего было думать научиться у вихъ чему
либо. А Е.лиръ (Bc.%TTBie того, что крайне прези-
рають русскихъ и ихъ обрядъ), до того несвЬдущъ въ русскихъ
д%лахъ, что упомянутый старВйпйй иво вс%хъ и викарный
епископа отв'Ьтилъ мнгЬ, что въ СмоленскЬ два русскихъ монастыря,
въ одномъ изъ коихъ—десять монаховъ,—между Амь какъ [въ дм-
ствительности] монастырь уже давно католическая звать
сравняла съ вемлею за схизму, и существуеть лить другой, YHiaNkit,
въ которомъ всего два отца. Но и эти noc.ThTie совершенно не зва-
ють латввскаго языка, и, ве никакихъ ботве р±дкихъ рукописей,
а только печатную и св. Златоуста, только и могли
бы мнеђ помочь, что показавъ Но легко представить, на-
скотько бы и это было исполнимо, когда они разрываютса дла домаш-
вихъ д±лъ и для спвершенЈя въ горохЬ, ибо вхъ всего
двое; а вдобавокъ одивъ изъ нихъ уже въ глубокий старотт. А я не
могъ бы присутствовать при ихъ ибо ихъ утреня, ве-
черня и службы приходятся въ же часы, то и наши ла-