АРХИВЪ КОНГРЕГАЦШ ПРОПАГАНДЫ ИРЫ.

163

nolente iusta feret теа ad locum commodiorem transmigratio. Ев

hoc quidem adduxi ratione illius tantum verbi: nolo ire, пат quod

поп petierim hanc missionem pro hoc tempore, hoc сит veritate

simplici dixi. Типс dominus episcopus: nisi vos ipse promisissetis trien-

nio hic servire теае ecclesiae, quomodo ergo Emin. Card. sub tali

eonditione vos mihi in literis commisisset? Non possum едо credere,

quod congregatio vobis aliquid praeter opinionem imponat: sed

potius vos ipse vestra promissa поп •servatis, sed estis instabilis. Едо:

iam audivit V. R-ma Dom-o sufficientissimas rationes, quomodo istud

contigit: et quod едо те referam ad meas literas Romam scriptas,

et ad responsionem D. Inguli appellem. Quod si his поп persuadetur,

sed те instabilem et sacrae congregationis defraudatorem existi-

mat, едо iam iam, si те iubet, super sacra evangelia iurabo, quod

intentionem теат et promissum sacrae congregationi factum поп ти-

taverim aut deposuerim: sed in iis coustans haeream. Dominus epis-

copus: Ессе quam estis levis ad iurandum, поппе scitis adhuc. quam

facile anima perditur per iuramentum? Едо: R-me domine, quaerat

ех tota sua familia, si hoc 10 septimanarum tempore, quo сит illis

fui, unicum verum vel falsum iuramentum а те audiverint: et tunc

А это я привелъ по кь тому только слову: «не хочу идти»,

ибо что я сказал, что не просилъ этой для этого времени,

таыъ то я сказалъ по чистой правхЬ.—Тогда епископъ сказалъ:

бы вы сами не об'Ьщались служить зд•Ьсь моей церкви три года, то

какъ бы кардиналь поручалъ васъ письменно

мн•Ь съ такимъ Не могу пов•Ьрить, чтобъ свящ. конгрга-

налагала на васъ что-нибудь противь но скорђе вы не

держите вашихъ и непостоянных Я: Вы уже слышали, до-

владыко, весьма достаточныя какъ это

случилось, и что я ссылаюсь на письма свои въ Римъ и взываю кь

отв±ту о. Ингоди. И если этимъ не уб"даетесь и почитаете меня

непостояннымъ и обманщикомъ передъ свящ. E0BrpeINien, то а, если

прикажете, сейчасъ на святомъ поклянусь, что я не из“-

ниль и не сложилъ своего H8MipeHig и даннаго свящ. кон-

во въ нихъ твердо пребываю. Епископа: «Воть какъ вы легки

на клятву. Разв± не зваете, какъ легко губится душа клятвою?» Я:

11реосвященный владыко! Спросите у всей своей свиты: въ

этихъ десяти не$ль, что я быль сь ними, слышали ли они отъ меня

хоть одну правдивую или ложную клятву? И если да, то я готовь счи-