— 222 —

Вси добры людзцы спаць вляглися,

Съ пиру—са бясвды приуцихли.

Въ васьмомъ часу да была въ ночи,

Князья и баяры вставали ,

На пиръ—на бясЫу увзнялися.

Схвацился вяликъ царь Амхирьёнъ князь

Любимава сына АляксМ.

Въ дзявятамъ часу да была въ ночи,

АляксНка ата сну прабуждался,

Сбужалъ сваю абрушную княгиню ,

Абрушну княгиню Кацярину:

«Устань мая абрушна княгиня,

Сними съ мяня цвјтная плацья,

Сними съ мяня залатой персцинь,

Пусци жъ мяня Богу памалицца,

Са младасци Отъ патрудзицца.»,

Абрушна княгиня вазмалчала,

Привјту—отвјту ни падала.

Пашолъ жа свиъ Алякс"ка

Ва ту ль ягипитскаю землю,

За тоя ль за синя за моря,

За тоя въ Римская ва царства.

Станавился свмъ

Прячистой Царицы ва притвори,

На праваЙ руки f0Hb на приперсни.

Схвацился вяликъ царь Амихрьёнъ князь

Любимава сына Аляксевя;

Паслалъ {онъ сваихъ всихъ Мрныхъ служакъ

Па всимъ пуцямъ {онъ па дарожкамъ,