— 223 —

Па всимъ чатыремъ дальнымъ старонкамъ;

Яво—ль вјрвы служки разъяжжаюць,

Турецкаю ль зямлю праязжаюць,

да ни дазнали ,

Нигдзв АляксЈйку да ни спазнали;

Пачаму жъ Алякс"ку да ниспазнали.

Станавился свиъ ли Алякојйка,

Ва старицкой i0Hb ва рядочикъ;

миласцину принимаиць,

Па нищай {онъ брацьи пасылаиць;

Патаму жъ Аляксјйку да ниспазнали;

Патаму Алякснку да нидазнали.

Малился трудзился са

1онъ клалъ наклоны зимляныи,

Зимляныи паклоны, всё

Всякую суботу спавядался,

Всяка Васкрясенья причащался,

Скушалъ f0Hb въ нядзЈлю па праскурки,

1онъ тридцаць и съ тремъ лятамъ.

Рячиць яму Прячистая Царица:

—«АляксНка Божья чалавгвчакъ!

Пара жъ ця ка гораду ка Вриму

Ва сваю-ль радзимаю старонку!»—

«Ацецъ мяня съ матушкай взная,

Абрушна кнгяиня npiY3pif1.»

Божья

Ацецъ цябя съ матушкай нявзная,

Абрушна княгиня ни узрЈя, —

Русы валасы въ цябя па плечы