димому, простой опиской: ВМ'Всто Африкана нужно было писать
въ уста которому влагается этоть отрывокъ изъ
фой повеЬсти. Рукописи, въ восточныхъ бибЈо-
текахъ и этоть отрывокъ, и“ють правильное над-
«'Арра;ктта0 qttpi тбу etc.» 1).
Въ рукописей составителемъ называется
naTpiapxb Первое объ его авторствВ
принадлежить Gretser'y и находится въ кь
Синаита. Gretser пишеть: «In codice Аиди-
stano, quem supra laudavi et in quo inest, continetur
etiam sub Anastasii episcopi Theopolitani seu Antiocheni nomine
'EET•yptG ёр (relatio de rebus
gestis in Persia) nimirum de disceptatione Christianorum prae-
sulum сит ethnicis, Graecis et Iudaeis judice Aphrodisiano, regis
Persarum archimagiro, cui etiam se Anastasius interfuisse dicit
et quidem solum ех Romani imperii episcopis. Sed oratio illa
olet nescio quid fabularum ut dificile creditu sit ех Anastasii
nostri oficina prodiisse. Exscribendum quidem graecum contex-
tum ех Augustano exemplari curaveram et ad versionem те ас-
cinxeram, sed multitudine mendorum•et fabularum ofensus retuli
pedem, neque ulli puto hanc fore perviam nisi emendatio
тет aut plures manuscriptos codices acquirat» 2). объ
ности такъ интересно, что мы позволимъ себВ цвликомъ привести
сюда строки: «не принаџежитъ перу Африкана das sonderbare Machwerk, те1-
ches Ignaz von der Hardt nach zwei M0nchener Handschriften herausgegeben hat:
'Aqptxay06 ЛЕР” etc... Das Eigenth0mlichste ап dieser vergn0glichen Роне
ist die vollstindige Vermischung von christlichem und heidnischem, welche den
Herrn zum ZsbG... und Maria zur Hera und HimmelskOnigin macbt. Der
Spott der Heiden 0ber die уёа хивап, woraber Isidor von Pelusion klagt, wird
durch 801che Producte besonders етКЕсђ. Dieser in ganzer Crassbeit hervortre•
tende Mariencult allein schon ist das kennzeichen einer viel spiteren Epoche».
Heinrich Gelzer. Sextus Iulius Africanus und die byzantische Chronographie. Erster
Teil. Leipzig 1880. S. 19.
1) Си. Теротаћиьмт:хђ РфХкоЭ•ђхп т. стр.
277, 816.
2) Migne. Patrolog. graeca, t. 89 col. 32.