96
ПРИЛОЖЕН 1 Я.
stimant quam ubi diriB de#ovent aliquem, aiunt enim: edinai te ldi-
пае Fdei viderenw, summum malornm se sic imprecari opinantes. Ima-
gines jpsas latinorum sanctorum abhorrent. Et princeps ad egressum
hgatorum missorum а Latinis, pariter ut ab aliis mahometani aat
alterius profani ritus principibus, тапив ех anrata ad expiati•
опет, pilatica institutione abluit. Unde eorum 0dii et conceptae de
Latinis opinioniB vis elucescit
Е quello che in tal perversitA 10 conferma che giornalmente
е соп frequenza pratticano in arecia i loro mereanti, е che il duea
ogni tre anni il дио ambasoiatore а) patriarcha di 00stanti-
nOpoli соп le solite annate et altri donativi che а diversi metropoliti
in Grecia suole distribuire, е che Та corte pratticata da Greci
Seeondariamente li eretici d'Inghilterra е di 0landa che ven-
допо alle бете di Moscovia fanno molte biasteme е бпдопо mille
chimere del Sommo Pontefce.
А) terzo che поп si РИГ) proferire in dubio о questione nissun
punto della fede о altra questione.
Punto 11. Della вотта autoriti del gran Диса sopra i vassalli.
Dicono l'Herbistaino (legato dell' imperatore Massimiliano а
Moschi) et il Possevino:
Imperio princeps, quod in suos exercet, отпев facile universi
orbis monarchas superat. Nemini de bonis immobilibus quidqnam
proprium relinquit, sed principes et alios quosvis omnibus castris ас
possessionibus exuit, fratribus sni8 germanis пес arces permittit пес
etiam con6dit, omnes iuxta dura servitute premit, adeo ut quemcum•
Оба приведенныя Мста Поссевина заимствованы главныиъ образоиъ со
страницъ 92, 93 и 112, но не буквально, а по смыслу, какъ и вообще всеиъ
ЗД'1;сь должно указать значительный Собственно датой
Це—й принИиается середина XI Въ прдыдущиъ
Х B'hkt узы единства иежду Востоком, и Западомъ . не были еще окончательно раз-
вязаны. Посеку князь Владвииръ почитается какъ святой и въ YHiaTc;oi
церкн. Виј:сто «500» Поссевинъ долженъ быль написать «овоЛо 600».
Для кь Константинопојю си. соч. Каптерева: «Характ«ь отто-
meRit кь православноиу Востоку въ XYI и ХУП Москва, 1885.
8 Знаменитый Герберштейнъ предприпял два nyTemecraia
въ Его богатое издавалось часто. Я цитую по луч-
тиу Ломт Moscoviiicarum Commentrii Sigismundi Liberi Вато-
nis in Herberstain, Basiliae, 1571.—Праведенння зд%сь Вста находятся у
севина, тр. 22, 25, 93, 96, 97, 99, 100; у Герберштейна, стр. 15.