816

Оливаръ 1), Фарабулини 2), з) и Ч—

4) оплакивають rocYBFTm-

юкъ оплота духовной власти.

Подобная точка зрЫя, господствуюшдд въ поличеа«ой

дожтрин±, всец±ло воспринята и Св.. Рядъ пр-

гичныхъ протестовъ егремится уб±дить

въ необходимости церкомаго

въ видахъ Св. Престолу свободы и неависи-

мости, ограниченныхъ насильственной Рима Ита-

По папа является, въ современныхъ усло-

„добровольнымъ узникоиъ Ватмана“. ПодМный

взглядъ положень въ основу многочисленныхъ энцикликъ и

р±чей [Х, посвященныхъ 1870 г. Таковы

энциклики „Respicientes" ноября 1870 г. 5) и „Ubi

т 5 мая 1871 г. 0). Въ т%хъ же обращается

папа 27 октября того же года кь кардиналамъ, собрав-

шимся въ Ватикан±: „Simul autem coram universa Ecclesia

protestamur, Nos cautiones eas, quae guarentigie appellantur" т).

Незадолго до смерти, 12 марта 1877 г. IX торжественно

1) 01ivart, 1. с, р. 80 115 ss.

2) Farabulini, 1. с., 1, р. 13 д., s., 51 в., 126 д.

3) Giobbio, 1. с., 1, р. 94 д.

4) 011ivier, Le Раре est•il libre Rome?, р. 17, Zocchi, l. с., р. 4в.т

48 s8., 122 83., 88., Nicolas, 1. с., р. 169 в., 177 3, Resch, 1. с.,

S. 46 f. Soderini, L с., р. Piinchetti. Sanmarchi, 1. с., 1, р.

119 ss., отчасти Leroy-Beaulieu, Revue D. D. М., 1883, р. 762 и.

5) Acta S. Sedis, vol. VI, радд. 136 ss.

в) „Наес omnia Nos, nt debemus, et cogitantes, iterum соп-

frmare constanterque profteri cogimur, quod pluries Vobi8 Nobiscnm unani-

miter consentientibus declaravimus, scilicet civilem S. Sedis PrinciFm

Romano Ponti6ei fuise singulari divinae Providentiae consilio datum, illumque

necasarinm esse, ut idem Romanus Pontifex nulli nnquam Prineipi aut civili

Potestati subiectus supremam uniyersi Dominici gregis pascendi regendique

potestatem auctoritatemque ab ipso Christo Domino divinitus acceptam per

universam Ecclesiam plenissima libertate exercere ас maiori eiusdem Eccle-

siae bono utilitati et indigentii8 consnlere rmsitu (Epistola „Ubi

Nosu; см. Pii IX Pontifcis Maximi Acta, pars 1, vol. У, рдд. 313—314).

: ) Ibid., р. 354.