ПО Q. LIGARIO, с. М. S 32—33.
«з
et dolorem: huius Т. Brocchi, de quo поп dubito quid
existimes, lacrimas squaloremque lpsius et filii vides.
Quid de fratribus dlcam? Noli, Caesar, putare de 33
unius capite nos agere: aut tres tibi Ligarii retinen-
di in civitate sunb aut tres ех civitate exterminandi;
пат quodvis exilium hi$ est optatius quam patria,
quam domus, quam di penates, ипо illo exulante. Si
fcaterne, si pie, si сит dolore faciunt, moveant te
horum lacrimae, moveat pietas, moveat germanitas;
valeat tua vox illa, quae vicit. Те enim dicere audie-
bamus, nos omnes adversarios putare, nisi qui nobis.
сит essent, te omnes, qui contra te поп essent,
tuos. Videsne igitur hunc splendorem omnium, hanc
Brocchorum domum, hunc L. Marcium, С. Caesetium,
L. Corfidium, hos omnes
Brocchi lacrimas squalo-
remque ipsius et filii значить,
въ строгомъ смыслв: слезы
стараго Броха (дяди
и траурное платье его и его
сына, такъ что СЫНб не пла-
горе и HecqacTie, напр. обви-
ненные, носили грязную, за-
пятнанную, небрежно накину-
тую тогу (sordida, sqnalida);
послтВ умершаго—
темнаго цв'Вта, немытую тогу,
соланную изъ сврой, некра-
шенной овечей шерсти,
— to-
да pulla.
S 33. De unius capite. Са-
put, по римскому праву, со-
вокупность всвхъ ;правъ сво-
боды, гражданскихъ и семей-
ныхъ. Потеря этихъ правь,
всгВхъ или по-
этому называется deminutio
capitis. — Emsilium — мвсто
— Domus вось
домъ.—Сит dolore—cb спра-
ведливою — Faci-
unt,
вуютъ, поступятъ. — Germa-
•nitas, сильнВе, нежели pie-
equites Romanos, qui ad-
tas, узы, 6paTckiH
audie-
слышали отъ те-
бя, что мы считали всвхъ,
которые не на нашей сторонгв
были, за враговъ, ты счи-
таль всвхъ друзьями, кто не
быль противь По Све-
тон Caesar.
75, слова бы-
ли также по Caes. bell.
civ. 1. 33, но смыслъ тотъ же
самый. Почему dicere, а не
dicentem? Dicere (здгВсь не-
опред. накл. прош. несов. ВР.)
aud. мы слышали (узнали
отъ другихъ), что ты часто
говорилъ•, dicentem
слышали тебя говорящимъ,
(что ты говориль рвчь). Но
сравн. kriiger. Латин. грамм.
S 496. — Нипс splendorem
omnium—omnes hos splendi-
dos viros. Почетный титуль
римскихъ всадниковъ (ordinis
equestris) было splendidud,
amplissimus,
сенаторовъ
гражданина, который не быль
ни сенаторомъ, не всадни-
комъ) honestus.— Domum,
8Д'Всь